Jeziorka Duszatyńskie

W 1907 roku, po długotrwałych deszczach, duży fragment północnego stoku Chryszczatej się osunął, a rumowisko zatamowało dwa potoki, tworząc parę jeziorek na wysokości około 700 metrów w dzisiejszej gęstej buczynie - na tyle niedawno, że zdarzenie jest udokumentowane, i na tyle dawno, że las zamknął się nad blizną całkowicie. Górne jeziorko w dużej mierze zamuliło się i zamienia w torfowisko; dolne trzyma wodę, a w okresach suszy widać w nim stojące pnie drzew zatopionych przy jego powstaniu, i tego właśnie warto szukać. Są rezerwatem przyrody, a dojście prowadzi przez buczynę znakowanymi szlakami z Duszatyna, jakąś godzinę, w części Bieszczadów, która ma ułamek ruchu połonin na południowym wschodzie. Okolica to pierwszorzędna kraina dużych drapieżników - wilk, ryś i niedźwiedź są tu obecne, a spotkanie jest mało prawdopodobne, ale nie niemożliwe.

Co naprawdę zobaczysz

• Osuwisko z 1907 roku - dwa jeziorka zatamowane przez obryw stoku, udokumentowane i niedawne.
• Zatopione pnie - drzewa stojące w dolnym jeziorku, widoczne w okresach suszy.
• Zamulające się górne jeziorko - zamieniające się w torfowisko, gdy las się nad nim zamyka.
• Buk i drapieżniki - kraina wilka, rysia i niedźwiedzia z bardzo niewielką liczbą turystów.

Kiedy jechać

Maj-październik; okresy suszy dla pni. Pół dnia.

Szczere oczekiwania

Jeziorka są małe i łatwo rozczarowują - ciekawe jest to, jak powstały. Szlaki są błotniste i w ciepłych miesiącach pełne kleszczy oraz pijawek. Nie ma tu żadnej infrastruktury. Obecność niedźwiedzi jest realna; hałasuj na szlaku.

W okolicy

Komańcza leży na północny zachód; główne grzbiety Bieszczadów na południowy wschód.