Półwysep Helski

Półwysep Helski to piaszczysta mierzeja długa na jakieś trzydzieści pięć kilometrów, która wygina się od lądu we Władysławowie i miejscami zwęża do dwustu metrów, więc w niektórych punktach z tego samego miejsca widać wodę po obu stronach. Strona otwartego Bałtyku ma przybój, wiatr i długie blade plaże z sosną w tle. Strona zatokowa jest płytka, cieplejsza i niemal płaska, i dlatego wsie Chałupy, Kuźnica i Jurata stały się centrum polskiego windsurfingu i kitesurfingu. Sam Hel, na czubku, jest małym miastem portowym z fokarium prowadzonym przez Uniwersytet Gdański i skupiskiem smażalni ryb.

Co naprawdę zobaczysz

• Przewężenia przy Chałupach i Kuźnicy - najwęższa część mierzei, morze i zatoka w kilka minut od siebie.
• Płycizny zatoki - woda do pasa na setki metrów, pełna żagli windsurfingowych i latawców w każdy wietrzny dzień.
• Fokarium w Helu - foki szare w otwartych basenach, z karmieniem i pokazami treningu przez cały dzień.
• Ścieżka rowerowa - utwardzona trasa biegnąca przez większość półwyspu lasem sosnowym, z dala od drogi.

Kiedy jechać

Lipiec i sierpień to czas, gdy woda jest najmniej zimna, a każdy pensjonat pełny. Czerwiec i początek września są lepszym kompromisem, z ciepłymi dniami, czynnymi promami i miejscem na plaży. Dla surferów decydujący jest wiatr, a nie słońce. Poza sezonem większość mierzei się zamyka i działają tylko pociągi i fokarium.

Szczere oczekiwania

W szczycie lata jedyna droga potrafi się mocno zakorkować, a przejazd z Władysławowa do Helu zająć godziny, więc pociąg albo prom jest zwykle rozsądniejszy. Bałtyk jest zimny, często osiemnaście do dwudziestu stopni, a przy ciepłych falach pojawiają się meduzy. Ceny noclegów w Juracie i Helu są wysokie jak na to, co dostajesz, a wiatr, który ściąga surferów, psuje zwykłe plażowanie.

W okolicy

Gdynia i Trójmiasto są godzinę promem albo pociągiem, a przy końcu od strony Władysławowa są szerokie plaże w Chłapowie.