Gorczański Park Narodowy
Pasmo zaokrąglonych zalesionych grzbietów, których wypasane polany otwierają się nagle na całą tatrzańską ścianę na południu.
Gorce to blok Beskidów Zachodnich między Dunajcem a Rabą, wznoszący się do 1310 metrów na Turbaczu, i są niemal w całości pokryte jodłą i bukiem - i to właśnie czyni polany, wypasane przecinki, sensem chodzenia tutaj. Las jest ciągły i przez długie odcinki bez widoku, a potem na grzbiecie otwiera się polana i cały łańcuch Tatr staje po drugiej stronie Kotliny Nowotarskiej na południu, czasem z pasmem unoszącym się nad chmurą w dolinie. Te polany są dziełem człowieka, wycinane i wypasane przez stulecia, a park część z nich świadomie utrzymuje, bo zależy od tego i ich flora, i widoki. Na Turbaczu jest schronisko i to węzeł sieci szlaków. Rezerwat leśny powstał tu po raz pierwszy w 1927 roku w majątku hrabiego Ludwika Wodzickiego; park narodowy utworzono w 1981 roku i dziś obejmuje około siedemdziesięciu kilometrów kwadratowych, w dziewięciu dziesiątych leśnych. Pasmo było ojczystą stroną Władysława Orkana, którego pisarstwo o gorczańskich wsiach jest częścią tego, co wprowadziło te góry do polskiej literatury.
Tło
Gorczański Park Narodowy leży w województwie małopolskim i obejmuje środkową i północno-wschodnią część Gorców, pasma Beskidów Zachodnich. Utworzony w 1981 roku na 23,9 kilometra kwadratowego, rozrósł się do 70,3 kilometra kwadratowego, a otacza go otulina o powierzchni 166,47 kilometra kwadratowego. W paśmie dominują kopulaste szczyty poprzecinane dolinami rzek, jest tu kilka niewielkich jaskiń, a wody zajmują zaledwie 0,18 kilometra kwadratowego, w całości w potokach. Najpospolitsze drzewa to świerk, buk i jodła, a fauna obejmuje ponad 90 gatunków ptaków lęgowych i prawie pięćdziesiąt gatunków ssaków, w tym rysia, wilka i niedźwiedzia. Na polanie na Jaworzynie Kamienickiej, drugim co do wysokości szczycie pasma, stoi Kaplica Bulandy, ufundowana na początku XX wieku przez pasterza Tomasza Chlipałę.
Źródło: angielska Wikipedia, „Gorce National Park”
Co tam jest
- Ciągła jodła i buk - las bez widoku przez długie odcinki między polanami.
- Wypasane polany - stworzone przez człowieka przecinki, które park utrzymuje dla flory i widoków.
- Tatry za kotliną - cały łańcuch pojawiający się nagle z polany na grzbiecie.
- Schronisko na Turbaczu - węzeł sieci szlaków w najwyższym punkcie pasma.
Kiedy jechać
Maj-październik; jesień dla czystego powietrza nad Tatrami. Dzień albo dwa.
Zanim pojedziesz
Duża część marszu odbywa się w lesie bez widoku - polany są nagrodą. Szlaki są długie, a połączenia między nimi wymagają planowania. Schronisko na Turbaczu jest latem zatłoczone. Zimowe chodzenie wymaga tu rakiet śnieżnych.
W okolicy
Nowy Targ i Tatry leżą na południe; Pieniny na południowy wschód.
Godziny otwarcia, ceny biletów i sezonowe zamknięcia się zmieniają - sprawdź u źródła przed wyjazdem: strona oficjalna.
