Pałac Branickich

Jan Klemens Branicki, hetman wielki koronny i jeden z najbogatszych magnatów osiemnastowiecznej Polski, przebudował rodzinną siedzibę w Białymstoku od lat dwudziestych osiemnastego wieku w rezydencję mającą konkurować z królewskimi: korpus główny z bocznymi skrzydłami i dziedzińcem wjazdowym, a za nim ogród regularny na tarasach z parterami, rzeźbą, fontannami, pawilonem i oranżerią, rozplanowany na modłę francuską przez Jana Zygmunta Deybla i innych. Nazywano go Wersalem Podlaskim jeszcze za jego życia, po części dla pochlebstwa, po części dlatego, że taki był zamiar. Branicki miał ambicje na tron i go nie dostał. Pałac spłonął w 1944 roku i odbudowano go w latach pięćdziesiątych, a od tego czasu mieści białostocki uniwersytet medyczny, co oznacza, że wnętrza są w większości w użytku akademickim i pokazuje się tylko część sal. Ogrody są publiczne i w latach dwutysięcznych dziesiątych przywrócono im barokowy układ.

Co naprawdę zobaczysz

• Barokowy korpus główny - dziedziniec wjazdowy i skrzydła na wzór królewski.
• Regularne ogrody tarasowe - partery, fontanny i rzeźba, przywrócone do dawnego planu.
• Porównanie do Wersalu - czynione jeszcze za życia Branickiego, i zamierzone.
• Uniwersytet w środku - uczelnia medyczna zajmująca odbudowane wnętrza.

Kiedy jechać

Maj-wrzesień dla ogrodu. Pół dnia.

Szczere oczekiwania

Budynek jest czynną uczelnią - dostęp do wnętrz jest ograniczony i zależy od semestru i wydarzeń. Pałac to rekonstrukcja z lat pięćdziesiątych po pożarze z 1944 roku. Główną atrakcją są ogrody i są bezpłatne.

W okolicy

Supraśl i Puszcza Knyszyńska leżą na północny wschód; Tykocin na zachód.