Puszcza Białowieska
Ostatnia wielka puszcza pierwotna niżu europejskiego - las UNESCO na granicy białoruskiej, dom dzikiego żubra.
UNESCO - Światowe dziedzictwo
Białowieża to ostatnia wielka pozostałość puszczy pierwotnej, która niegdyś pokrywała niż europejski, las UNESCO rozciągający się po obu stronach granicy polsko-białoruskiej, gdzie stare dęby i graby rosną nietknięte, a powalone olbrzymy gniją, wracając do ziemi. Jest ostoją żubra europejskiego, najcięższego lądowego zwierzęcia kontynentu, tutaj przywróconego znad krawędzi.
Co naprawdę zobaczysz
- Żubr europejski - dziki żubr, widziany w rezerwacie albo w zagrodzie pokazowej.
- Rezerwat ścisły - nietknięta puszcza pierwotna, do której wchodzi się wyłącznie z przewodnikiem.
- Stare drzewa - olbrzymie dęby i naturalny cykl lasu.
- Rezerwat pokazowy - zagroda, w której da się zobaczyć żubry i inne zwierzęta.
Kiedy jechać
Od wiosny do jesieni dla lasu i ptaków; zima zwiększa szansę na zobaczenie dzikich żubrów, które przychodzą do miejsc dokarmiania. Do rezerwatu ścisłego wchodzi się wyłącznie na wycieczce z przewodnikiem.
Szczere oczekiwania
Do rdzenia, czyli rezerwatu ścisłego, można wejść tylko z licencjonowanym przewodnikiem, pieszo, o wyznaczonych porach. Zobaczenie dzikiego żubra wymaga szczęścia, choć zagroda pokazowa daje widok niemal pewny. To odległe miejsce: dojazd z Warszawy zajmuje około trzech godzin w jedną stronę, a w pobliżu niewiele więcej, więc sprawdza się jako nocleg, nie jako wypad na jeden dzień.
W okolicy
Podlasie i jego drewniane wsie leżą wokół; Warszawa jest jakieś trzy godziny na zachód.
Godziny otwarcia, ceny biletów i sezonowe zamknięcia się zmieniają - sprawdź u źródła przed wyjazdem: strona oficjalna.