Watersnoodmuseum

In de nacht van 31 januari 1953 viel een stormvloed samen met springtij en bezweken de dijken van Zeeland, Zuid-Holland en Noord-Brabant op tientallen plekken; in Nederland kwamen 1.836 mensen om, ongeveer zeventigduizend werden geëvacueerd en zo'n tweeduizend vierkante kilometer liep onder. Het laatste gat, bij Ouwerkerk, werd in november 1953 gedicht door vier Phoenixcaissons - overtollige eenheden die voor de Mulberryhavens van de landing in Normandië waren gebouwd - in het gat af te zinken. Die vier caissons liggen er nog, en het museum zit erin: één over de feiten van die nacht, één over de redding en de nasleep, één over de Deltawerken die als antwoord werden gebouwd, en één over water en de toekomst. De presentatie is ingetogen en het is evenzeer het nationale gedenkteken als een museum, met de namen van de doden vastgelegd.

Wat je echt ziet

• Vier Phoenixcaissons - overtollige Mulberryhaveneenheden, afgezonken om het laatste gat te dichten.
• De nacht van 31 januari 1953 - de ramp die in Nederland 1.836 mensen het leven kostte.
• Het antwoord van de Deltawerken - de keringen en dammen die erna zijn gebouwd.
• Een gedenkteken voor de doden - de namen vastgelegd in de caissons.

Wanneer je moet gaan

Het hele jaar. Een halve dag.

Eerlijke verwachtingen

Het onderwerp is een ramp binnen levend geheugen en de presentatie is sober in plaats van dramatisch; sommige bezoekers vinden het zwaar. In de winter op maandag gesloten. Het openbaar vervoer naar Ouwerkerk is slecht.

In de buurt

Zierikzee ligt in het noorden; de Oosterscheldekering in het westen.