Het Van Abbemuseum

Henri van Abbe verdiende zijn geld in sigaren, betaalde een museum en droeg het in 1936 aan Eindhoven over. Wat als plaatselijke schenking begon groeide uit tot een van de betere Europese bezittingen aan twintigste-eeuwse kunst, met een omvangrijke groep werken van El Lissitzky naast Kandinsky, Picasso, Chagall, Beuys en een serieus hedendaags programma. In 2003 kwamen er een hoge grijze toren en een vleugel van Abel Cahen aan het water bij. Het museum staat nu vooral bekend om het feit dat het met zichzelf in discussie gaat: het hangt zijn eigen collectie opnieuw om de vraag te stellen wie bepaalde wat in een museum thuishoort, en de wandteksten drijven dat punt stevig door.

Wat je echt ziet

• Het bezit aan El Lissitzky - constructivistisch werk in een voor een regionaal museum ongewone diepte.
• De oude en de nieuwe vleugel - het gebouw uit de jaren dertig tegen Cahens grijze toren aan het water.
• De herhangingen - de collectie opnieuw gepresenteerd om over haar eigen selectie te discussiëren.
• Het hedendaagse programma - opdrachten en installaties die hele verdiepingen innemen.

Wanneer je moet gaan

Het hele jaar en binnen, wat het de voor de hand liggende regenoptie maakt in een streek die er weinig heeft. Doordeweekse middagen zijn rustig. Check eerst wat er hangt, want de collectie wisselt onophoudelijk en een bepaald schilderij hangt nooit gegarandeerd aan de muur als je aankomt.

Eerlijke verwachtingen

De curatoriële omlijsting is zwaar, en als je kwam om rustig naar schilderijen te kijken is het doorlopende commentaar veel om langs te schuiven. Doordat de collectie wisselt liggen bekende werken vaak in het depot. De routing over twee verbonden gebouwen is verwarrend. Het centrum van Eindhoven is modern en sober, dus het museum moet het bezoek alleen dragen.

In de buurt

Het ontwerpkwartier van Eindhoven; de Brabantse brouwdorpen liggen een klein stukje verderop.