Lutterzand

Vrijwel elke waterloop in Nederland is rechtgetrokken, bedijkt of gekanaliseerd, en dat maakt de Dinkel bij het Lutterzand ongewoon: het is een riviertje dat mag dwalen, en dat doet het - het snijdt in de buitenbocht in de zandige oevers en zet in de binnenbocht af, zodat het wanden van bleek zand van meters hoog blootlegt, bomen ondergraaft en zijn geul van jaar tot jaar meetbaar verlegt. Oude lopen zijn als lussen in de omliggende grond te zien. Het gebied eromheen bevat stuifzand, jeneverbes, eiken- en dennenbos en heide op de terrassen erboven, en het is een van de betere plekken in het land om te zien hoe een natuurlijke zandbeddingrivier zich gedraagt. De jeneverbessen vormen hier een van de grotere Nederlandse groepen. De Duitse grens ligt een paar kilometer verderop en de Dinkel steekt die op weg naar het noorden herhaaldelijk over.

Wat je echt ziet

• Een rivier die mag dwalen - de Dinkel die zonder waterbouw snijdt en afzet.
• Zandwanden - bleke oevers van meters hoog in de buitenbochten.
• Oude lopen in de grond - verlaten lussen zichtbaar in de omliggende terrassen.
• Jeneverbesgroepen - een van de grotere die in het land bewaard bleven.

Wanneer je moet gaan

April tot oktober. Een halve dag.

Eerlijke verwachtingen

De oeverranden zijn ondergraven en storten in - blijf van de wandkoppen weg. De paden lopen na zware regen onder. Teken zijn algemeen. Het gebied is klein; een halve dag is genoeg.

In de buurt

Oldenzaal ligt in het zuidwesten; de Duitse grens een paar kilometer oostwaarts.