Het Groninger Museum

Het museum opende in 1994 op een speciaal aangelegd eiland tussen het station en de oude stad, en het gebouw is de eerste discussie die je ermee hebt. Alessandro Mendini coördineerde het ontwerp en gaf onderdelen vervolgens aan andere architecten, zodat een depottoren met goudkleurige tegels, een gedeconstrueerd stalen paviljoen en een keramiekzaal met gordijnen tegen elkaar aan staan zonder enige poging tot overeenstemming. Binnen liggen drie afzonderlijke collecties die weinig met elkaar te maken hebben: de Groningse expressionisten van De Ploeg, met hun hardgekleurde landschappen van de noordelijke provincie; Chinees en Japans exportporselein geborgen uit een achttiende-eeuws wrak van de Oost-Indische Compagnie; en een doorlopend programma van mode, fotografie en vormgeving.

Wat je echt ziet

• De paviljoens - elk deel van een andere architect, bewust met elkaar in strijd.
• De Ploeg - de plaatselijke expressionistische groep en hun blik op het Groninger land.
• Het wrakporselein - exportgoed geborgen uit een gezonken compagnieschip.
• De ontwerptentoonstellingen - mode- en fotografiepresentaties die een groot deel van het programma dragen.

Wanneer je moet gaan

Het hele jaar open en volledig binnen, en dat telt in een provincie waar de wind een vast gegeven is. Doordeweekse ochtenden zijn rustig. Check wat er te zien is voordat je gaat, want de wisseltentoonstellingen zijn de belangrijkste trekker en in de wisselweken staan hele paviljoens achter schotten dicht.

Eerlijke verwachtingen

Het gebouw verdeelt de meningen scherp en de routing is werkelijk verwarrend, met trappen die je in de verkeerde vleugel afzetten. De vaste collectie is bescheiden naast de wisseltentoonstellingen, dus een ongelukkig bezoek valt mager uit. Groningen ligt ongeveer twee uur met de trein van Amsterdam, wat het eerder een besluit dan een omweg maakt.

In de buurt

De Groninger binnenstad en de Martinitoren liggen vijf minuten lopen verderop.