Museum De Pont

Jan de Pont, een Tilburgse jurist en industrieel, liet in 1987 geld na voor een stichting ter bevordering van hedendaagse kunst, en het museum opende in 1992 in de wolspinnerij Thomas de Beer - een lange spinhal uit de jaren dertig met een sheddak, verbouwd door Benthem Crouwel met het industriële volume intact gelaten. Langs één zijde liggen de wolhokken, de kleine bakstenen cellen waarin wol werd opgeslagen, die zijn bewaard en dienstdoen als aparte ruimtes voor afzonderlijke werken, zodat het museum afwisselt tussen één zeer grote open ruimte en een rij intieme. De collectie is sterk in Anish Kapoor, Marlene Dumas, Bill Viola, Richard Long, Luc Tuymans en Ai Weiwei, met werk dat in de diepte is verworven in plaats van los. Berlinde De Bruyckere en Roni Horn zijn er blijvend aanwezig. De omgeving - daglicht door het sheddak boven een betonvloer - draagt er veel van.

Geschiedenis

De jurist en zakenman Jan de Pont (1915-1987) liet een deel van zijn nalatenschap na aan een stichting om hedendaagse kunst te bevorderen en liet de vorm aan het bestuur over; de oprichtende directeur Hendrik Driessen koos ervoor een Tilburgse wolspinnerij tot museum om te bouwen, dat in 1992 opende en nu meer dan 800 werken van zo'n tachtig kunstenaars bezit.

Bron: Engelstalige Wikipedia, ‘De Pont Museum of Contemporary Art’

Hoogtepunten

• Een spinhal uit de jaren dertig - het volume intact gelaten onder een sheddak.
• Wolhokken als zalen - de wolhokken langs één zijde in gebruik voor afzonderlijke werken.
• Diepte boven breedte - Kapoor, Dumas, Viola en Tuymans in aantal verworven.
• Daglicht van boven - het dak dat de hele ruimte belicht.

Wanneer je moet gaan

Het hele jaar. Een halve dag.

Praktische tips

Op maandag gesloten. De collectie wisselt en bepaalde werken hangen mogelijk niet. Het is hedendaagse kunst en de presentatie vraagt enige betrokkenheid. Voor Tilburg is een bus vanaf het station nodig.

In de buurt

Het TextielMuseum zit in een andere Tilburgse fabriek; Breda ligt in het westen.