Bunschoten-Spakenburg

Spakenburg viste de Zuiderzee met botters, platbodems van hout gebouwd voor het ondiepe water, en de afsluiting van de zee in 1932 maakte daar een einde aan - de haven komt nu uit op het Eemmeer, een smal meer. Een vloot herstelde botters wordt door een stichting in de vaart gehouden, en de oude werf, de rokerij en de haven vormen een museum. De dracht trekt de aandacht: de Spakenburgse dracht, met de kraplap, een stijf geborduurd schouderstuk over het lijfje in helder bedrukt katoen, wordt in de plaats nog dagelijks gedragen door een aantal oudere vrouwen, een van de zeer weinige plekken waar dat echt zo is en niet in scène is gezet. Het is een behoudende reformatorische gemeenschap en de zondag wordt gevierd. Mensen fotograferen zonder te vragen wordt hier net als in Staphorst kwalijk genomen, en het museum zegt dat rechtstreeks.

Geschiedenis

Bunschoten wordt in 1294 voor het eerst genoemd, op de grens tussen Utrecht en Gelre, en in 1383 gaf de bisschop van Utrecht het stadsrechten, waardoor de inwoners een aarden wal mochten bouwen; de vestingwerken gingen in 1427 verloren en werden nooit herbouwd.

Bron: Engelstalige Wikipedia, ‘Bunschoten’

Wat er te zien is

• De dracht met de kraplap - het stijf geborduurde schouderstuk, dagelijks door sommige vrouwen gedragen.
• Herstelde botters - de Zuiderzeeplatbodems, door een stichting in de vaart gehouden.
• Een oude werf en rokerij - de visserijgebouwen als museum bewaard.
• Een haven zonder zee - de Zuiderzee in 1932 afgesloten en nu een smal meer.

Wanneer je moet gaan

April tot oktober. Een dag.

Praktische tips

Fotografeer geen mensen in dracht zonder te vragen - dat wordt kwalijk genomen en het museum zegt het ook. De zondagsviering sluit het grootste deel van de plaats. Tochten met de botter zijn seizoensgebonden en moeten worden geboekt.

In de buurt

Amersfoort ligt in het zuidoosten; het Eemmeer en Flevoland in het noorden.