Broek in Waterland

Broek in Waterland werd in de zeventiende en achttiende eeuw rijk van scheepvaart en walvisvaart, en de gepensioneerde kapiteins en kooplieden die zich hier vestigden bouwden houten huizen geverfd in een bepaald grijsgroen, met voorkamers die voor de sier werden gehouden en nooit gebruikt, tuinen aangelegd in kleine formele patronen, en straten die tot een norm werden geveegd die een Europese grap werd - reizigers als Napoleon, Diderot en tsaar Peter legden hun verbazing vast, en het verhaal dat bezoekers hun schoenen moesten uitdoen of dat rijtuigen in het dorp verboden waren wordt in de achttiende-eeuwse verslagen herhaald. De huizen staan er nog, grotendeels particulier, rond een meertje met een kerk en een klein plein. Het ligt acht kilometer van Amsterdam en aan de hoofdfietsroute noordwaarts naar Volendam, dus het is het best op de fiets, en veel anders is er niet - en daar zit de aantrekkingskracht.

Geschiedenis

In de 17e en 18e eeuw woonden er graag kooplieden en zeevaarders uit Amsterdam. De kerk, gewijd aan Sint-Nicolaas, werd vóór 1400 gebouwd en vanaf 1628 op de oude fundamenten herbouwd, en de preekstoel van ebbenhout, rozenhout en palissander werd in 1685 geschonken door een echtpaar dat er in 1641 was getrouwd.

Bron: Engelstalige Wikipedia, ‘Broek in Waterland’

Hoogtepunten

• Grijsgroen geverfde houten huizen - het dorp van kapiteins en kooplieden, grotendeels gaaf.
• Een befaamde netheid - met verbazing vastgelegd door achttiende-eeuwse reizigers.
• Kleine formele tuinen - de voorerven in patronen aangelegd.
• Een dorp aan het water - kerk en plein rond het meertje.

Wanneer je moet gaan

April tot oktober. Een halve dag.

Goed om te weten

De huizen zijn particuliere woningen en het draait volledig om het zicht vanaf de straat. Er valt heel weinig te doen - een uur wandelen. Het ligt aan een drukke fietsroute en het doorgaande verkeer is in de zomer onafgebroken.

In de buurt

Monnickendam en Marken liggen in het noordoosten; Amsterdam in het zuiden.