باغ‌های شیراز و آرامگاه حافظ

شیراز سده‌هاست شهر شعر پارسی است، و باغ‌هایش پیکر همان آوازه‌اند. باغ ارم پاره‌ای از ثبت یونسکویی باغ‌های ایرانی است: چیدمانی رسمی از ردیف سروها، آبراه‌ها و کوشکی نگارین بر نقشه کلاسیک چهارباغ - همان که طراحی باغ را از اسپانیا تا هند شکل داد. آن‌سوی شهر، آرامگاه حافظ زیر سایبانی گنبددار در باغ خود نشسته، و بیش از آنکه یادمان باشد جایی زنده است: خانواده‌ها شب‌هنگام با دیوان‌هایش می‌آیند، بلند می‌خوانند، و فال حافظ می‌گیرند - گشودن کتاب به بخت، برای راه‌جویی.

آنجا چه هست

• باغ ارم - باغ ایرانی یونسکو با ردیف سرو و کوشک.
• آرامگاه حافظ - گردهمایی شبانه خوانندگان در باغ.
• آرامگاه سعدی - آن دیگر شاعر بزرگ شیرازی، در باغ خود.
• بازار وکیل - بازار سرپوشیده و صحن‌های کاروانسرایی‌اش.

کی بروید

بهار شیرازِ در اوج است - گل سرخ و بهارنارنج در فروردین و اردیبهشت. پاییز همان‌قدر دلپذیر است. تابستان بسیار گرم است. شب‌های آرامگاه حافظ ساعت‌های حال‌وهوایند - وقتی باغ را بومیان پر می‌کنند، نه بازدیدکنندگان.

نکته‌های کاربردی

ایران برای بیشتر ملیت‌ها روادید می‌خواهد با زمانی برای رسیدگی، و ترتیب سفر مستقل به گذرنامه بسته است - وارسی الزامات روز، خیلی پیشتر، ناگزیر است. قاعده پوشش بر بازدیدکننده جاری است: بانوان مو را می‌پوشانند و جامه گشاد پوشاننده دست و پا می‌پوشند، آقایان شلوار بلند. کارت‌های بانکی بین‌المللی در ایران کار نمی‌کنند؛ پول را باید نقد آورد و تبدیل کرد. عکاسی از بناهای دولتی محدود است.

در همان حوالی

تخت جمشید یک ساعت راه است، مسجد نصیرالملک و بازار وکیل.