برج میلاد
برج مخابراتی ۴۳۵ متری در غرب تهران - با سکوهای تماشا و رستوران گردان.
برج میلاد در ۱۳۸۶ به پایان رسید و با آنتن به ۴۳۵ متر می‌رسد - بلندترین سازه ایران - با کپسولی دوازده‌طبقه نزدیک بام که سکوهای تماشای باز و بسته، رستوران گردان، کافه و نگارخانه‌ای کوچک را در خود دارد. سازه پایه بزرگ است و سالن‌های نمایشگاه و مرکز همایش دارد. آنچه برج می‌دهد تنها دید فراگیر از تهران است: شهر گسترنده به جنوب بر جلگه، دیوار البرز در شمال - با دماوندِ پیدا در روزهای نادرِ صاف - و پهنای محض کلان‌شهری با حدود پانزده میلیون تن. کیفیت هوا همه‌چیز را تعیین می‌کند - و آلودگی تهران اغلب دید را به چند کیلومتر می‌کاهد.
تاریخچه
ساخت برج حدود ۱۱ سال و ۷ ماه طول کشید. بلندی آن از پایه تا نوک آنتن ۴۳۵ متر است و سازه‌ی دوازده‌طبقه‌ای در بالای آن قرار دارد که بامش در ارتفاع ۳۱۵ متری است، و برج محل همیشگی برگزاری جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فجر است.
منبع: ویکی‌پدیای انگلیسی، «Milad Tower»
دیدنی‌های اصلی
- سکوی تماشای باز - شهر از فراز بیش از سیصد متر.
- دیوار البرز در شمال - کوه‌هایی که شهر را می‌بندند.
- دماوند در روزهای صاف - مخروط، پیدا در دوردست شمال شرق.
- مقیاس تهران - گستره ساخته‌شده از بالا.
کی بروید
تمام سال - اما روزی صاف برگزینید؛ در عمل یعنی پس از باران یا باد، یا در زمستان که وارونگی می‌شکند. دو ساعت با صف. شب‌ها برای شهر روشن. جمعه‌ها شلوغ‌ترین است.
نکته‌های کاربردی
آلودگی هوا بیشترِ روزها دید را تباه می‌کند و برای غبار پولی پس نمی‌دهند. صف آسانسور آخر هفته بلند است. رستوران گردان گران است و خوراکش معمولی. بی‌تاکسی، رسیدن به برج دست‌وپاگیر است.
در همان حوالی
غرب تهران گردش است؛ پل طبیعت در شرق.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلی‌های فصلی تغییر می‌کند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.
