مسجد نصیرالملک
مسجد صورتی شیراز - مسجدی کوچک و بی‌نقص، نامدار به پنجره‌های شیشه رنگی که دمِ برآمدن آفتاب، شبستان فرش‌شده را در گردابی خیره‌کننده از نور رنگین غرق می‌کنند.
تصویر ساخته‌شده با هوش مصنوعی
مسجد نصیرالملک شیراز، که برای کاشی‌های گلگونش «مسجد صورتی» لقب گرفته، از دلرباترین و عکاسی‌شده‌ترین دیدنی‌های ایران است. گوهری از طراحی ایرانی سده سیزدهم قمری است؛ شبستان غربی‌اش پنجره‌های بزرگ شیشه رنگی دارد، و چون آفتاب صبح از میانشان می‌تابد، درون به گردابی خیره‌کننده و دم‌به‌دم دگرگون از نور گوهرین بدل می‌شود که بر فرش‌ها و ستون‌ها و کاشی‌ها می‌ریزد - نمایشی نفس‌گیر از رنگ و نیایش.
تاریخچه
این مسجد میان ۱۸۷۶ و ۱۸۸۸ برای میرزا حسنعلی نصیرالملک، از اشراف شیراز و پسر علی‌اکبر قوام‌الملک، کلانتر شهر، ساخته شد و هنوز زیر نگهداری موقوفه‌ی نصیرالملک است. طراحی آن به شیوه‌ی قاجاری کار محمدحسن معمار بود، که پیش‌تر باغ ارم را ساخته بود، همراه با محمد حسینی شیرازی و محمدرضا کاشی‌ساز شیرازی. شیشه‌های رنگی در هفت در چوبی نشانده شده‌اند که شبستان غربی، یا زمستانی، را به حیاط پیوند می‌دهند. مسجد در ۱۹۵۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.
منبع: ویکی‌پدیای انگلیسی، «Nasir-ol-Molk Mosque»
آنجا چه هست
- شبستان شیشه رنگی - نور رنگین، جاری در درون به گاه سپیده.
- کاشی‌کاری گلگون - کاشی‌های ظریف صورتی که نامش را ساخته‌اند.
- صحن - نماهای کاشی و حوض بازتاب.
- ستون‌های تراشیده - ستون‌های سنگی پیچان شبستان.
کی بروید
زود برسید، اندکی پس از گشایش در صبحی آفتابی - و بهتر از همه در ماه‌های خنک‌تر بهار یا پاییز - تا نور رنگین را در اوج بگیرید؛ با بالا آمدن آفتاب جلوه کم‌رنگ می‌شود و تالار از عکاسان پر، پس از نخستین‌ها بودن کلید کار است.
خوب است بدانید
نمایش نامدار نور پدیده‌ای کوتاه و صبح‌زود در روزهای آفتابی است، و تالار کوچک از عکاسانِ در تقلای کادر بسیار شلوغ می‌شود - پس بیش از آنکه دیداری آرام باشد، می‌تواند هیاهوی عکس باشد؛ درست سر گشایش بروید. پوشش سنگین لازم است و بانوان روسری می‌خواهند. با همه شلوغی، آبشار نور رنگین به‌راستی جادویی است.
در همان حوالی
آرامگاه حافظ، بازار وکیل و تخت جمشید گرد شیرازند.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلی‌های فصلی تغییر می‌کند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.