کویر مصر
روستایی واحه‌ای و کوچک در ژرفای دشت کویر - در حصار تپه‌ماسه‌های بلند، در پایان جاده‌ای دراز کویری.
مصر واحه نخلی کوچکی است در میانه دشت کویر: مشتی خانه و اقامتگاه گرد آبی، در کاسه‌ای از تپه‌ماسه‌های بسیار بلند - و دورافتادگی همان اصل ماجراست: نزدیک‌ترین شهرِ به‌حساب، خور است، و آن‌سوی روستا کویر در هر سو تهی می‌رود. اقامتگاه‌های روستا برنامه معمول را می‌گردانند: گشت تپه‌ماسه با دودیفرانسیل، شترسواری، سندبورد و شب‌مانی با چادر در دل ماسه - و تپه‌ها اینجا چنان بلندند که صعود غروب، زوری راستین می‌خواهد. دریاچه نمکی در غرب است و روستای رهاشده فرحزاد و واحه دوم گرمه بر همین مسیرند. شب‌ها خاموش‌اند و آسمان استثنایی.
دیدنی‌های اصلی
- تپه‌ماسه‌های بلند گرد روستا - ماسه، برخاسته درست پشت نخل‌ها.
- واحه نخلی با آب - چشمه‌ای که آبادی برای آن هست.
- شب‌مانی کویری - گشت معمول اقامتگاه‌ها.
- سکوت و آسمان تاریک - نه آبادی، نه صدای جاده، در هیچ سو.
کی بروید
مهر تا فروردین؛ کویر مرکزی در تابستان ناشدنی است. دست‌کم دو روز به‌خاطر راه. شب‌ها از آبان تا بهمن سردند و رخت گرم مهم است. تعطیلات ایرانی اقامتگاه‌ها را پر می‌کند.
نکته‌های کاربردی
از هر جا راهی بسیار بلند است - شش ساعت و بیشتر از اصفهان یا تهران. اقامتگاه‌ها ساده‌اند با سرویس مشترک و برق نامطمئن. همه‌چیز غیررسمی جور می‌شود و بها فرق می‌کند. زباله گرد تپه‌های پرطرفدار مشکل است.
در همان حوالی
واحه گرمه بر همین مسیر است؛ خور نزدیک‌ترین شهر.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلی‌های فصلی تغییر می‌کند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.