پارک ملی لار
مرغزار بلند و دریاچه سد در پای دماوند، با قوچ وحشی، پلنگ و قزلآلای واردشده.
پارک ملی لار در البرز مرکزی نزدیک دامنه جنوب غربی دماوند و در مرز استانهای مازندران و تهران قرار دارد؛ سرزمینی بلند، سرد و پربرف از علفزار، چشمه و رود لار، که دره آن حدود ۶۰ کیلومتر درازا و ۶ تا ۷ کیلومتر پهنا دارد. رود لار در پای دماوند سد شده و یکی از مرتفعترین دریاچههای انسانساز را پدید آورده است که زمینهای کشاورزی آمل و بابل را آبیاری میکند، نیروگاه برق آبی را میگرداند و بخشی از آب آشامیدنی تهران را تأمین میکند. پارک نقطه مسکونی دائمی ندارد، اما عشایر دوره ییلاقی خود را در مراتع آن میگذرانند. از جانوران آن میتوان قوچ وحشی البرز مرکزی، کلوبز، پلنگ، گرگ، خرس قهوهای و گراز را نام برد، از پرندگان شکاری عقاب طلایی و هما، و از خزندگان افعی دماوندی و افعی البرزی؛ آبزی معروف منطقه، قزلآلای خالقرمز، بومی نیست و به آبهای رود لار وارد شده است.
پیشینه
پارک ملی لار منطقهای حفاظتشده به وسعت حدود ۳۰۰۰۰ هکتار در شهرستان آمل، استان مازندران، در شمال ایران است. این پارک در البرز مرکزی و در دامنه کوه دماوند قرار دارد و سازمان حفاظت محیط زیست ایران آن را در سال ۱۹۷۶ پارک ملی و در سال ۱۹۸۲ منطقه حفاظتشده اعلام کرد؛ از سال ۱۹۹۱ شکار در آن ممنوع است. سد و دریاچه لار درون پارک قرار دارند و دسترسی به پارک از راه جاده هراز، جاده ۷۷، است.
منبع: ویکیپدیای انگلیسی، «Lar National Park»
دیدنیهای اصلی
- علفزار مرتفع - گندمیان پایا و بوتهزارها در دشت.
- دماوند بر فراز پارک - مخروطی ایستاده بر تمام جلگه.
- قوچ و کل وحشی - قوچ وحشی البرز مرکزی و کلوبز بر ستیغها.
- قزلآلای رود لار - قزلآلای خالقرمز که از بیرون آورده شده است.
کی بروید
خرداد تا شهریور. یک روز. آب و هوا سرد و مرطوب و پربرف است.
پیش از رفتن
برای شب ماندن باید از سازمان حفاظت محیط زیست مجوز گرفت. آب و هوا بسیار متغیر است و یک بارش ناگهانی میتواند سطح آب رود را بهسرعت بالا ببرد. چرای بیرویه دام و ساختن راهها در سالهای گذشته به بخشهایی از پارک آسیب زده است.
در همان حوالی
دماوند در شمال شرقی برمیخیزد و سد لار در پای آن است، و راه اصلی ورود از جاده تهران - آمل در پلور است.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلیهای فصلی تغییر میکند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.