لافت
روستای بندری قشم - بادگیرها و صدها چاه دست‌کند، با لنج‌های چوبی نشسته بر گل.
UNESCO - میراث فرهنگی ناملموس
لافت بر کرانه شمالی قشم، رو به خشکی اصلی آن‌سوی تنگه نشسته و به دو دلیل عکاسی‌شده‌ترین روستای جزیره است. نخست بادگیرها: از همان گونه یزدی، به شمار فراوان بر خانه‌ها ایستاده‌اند - نسیم خلیج را می‌گیرند و به اتاق‌ها فرومی‌کشند. دوم بندرگاه: خوری کشندی که لنج‌های چوبی در جزر بر گل می‌نشینند و در مد شناور می‌شوند، با کارگاه‌های لنج‌سازی در کناره که هنوز با دست لنج می‌سازند. بالای روستا برکه طلاست: میدانی از چند صد چاه دست‌کند برای گردآوری آب باران - همان که آبادی را بر جزیره‌ای بی‌رود زنده نگه داشت.
پیشینه
لافت بیش از ۲٬۰۰۰ سال قدمت دارد و در جزیرهٔ قشم، در جنوب غربی بندرعباس، قرار گرفته و جنگل‌های حرا آن را در بر گرفته‌اند. در سرشماری ۲۰۱۶ جمعیت آن ۴٬۶۶۸ نفر در ۱٬۲۱۶ خانوار بود و در ۲۰۲۱ به شهر تبدیل شد. خانه‌هایش در کنار کوچه‌های باریک و پیچ‌درپیچ به هم چسبیده‌اند. پشت قلعهٔ نادری، دژی چهارگوش با چهار برج، چاه‌های طلا قرار دارند، ۳۶۶ چاه، به شمار روزهای سال کبیسه، که برخی تاریخ‌نگاران آن‌ها را از دوران هخامنشیان یا ساسانیان می‌دانند؛ روستا دو آب‌انبار گنبدی و گورستانی با سنگ‌نوشته‌هایی حدود ۱۰۰۰ ساله نیز دارد. شیخ اندرآبی، جزیره‌ای کوچک که با قایق تندرو کمتر از ۵ دقیقه فاصله دارد، هنگام مد بیشترش زیر آب می‌رود و آرامگاه شیخ در آن است.
منبع: ویکی‌پدیای انگلیسی، «Laft»
آنجا چه هست
- بادگیرها بر خانه‌ها - گیرنده نسیم خلیج.
- لنج‌ها بر گلِ کشند - قایق‌های چوبی، نشسته و شناور با کشند.
- میدان چاه‌های دست‌کند - چند صد چاه باران بالای روستا.
- کارگاه‌های لنج‌سازی - لنج، هنوز دست‌ساز بر کناره.
کی بروید
آبان تا اسفند. نصف روز. عصر برای نور بر بادگیرها و بندرگاه. مد قایق‌ها را شناور می‌کند و جزر گل را برهنه - هر دو دیدنی‌اند.
خوب است بدانید
روستایی در کار است و از اهالی مدام عکس می‌گیرند؛ اول اجازه بخواهید. امکانات اندک است. بندرگاه در جزر گلی است و بو دارد. تابستان اینجا توان‌فرساست. گشت‌های مانگرو از همین‌جا می‌روند و واسطه‌ها در اسکله سمج‌اند.
در همان حوالی
مانگروهای حرا در آب‌های نزدیک‌اند؛ شهر قشم در شرق.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلی‌های فصلی تغییر می‌کند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.