کندوان
روستایی تراشیده در مخروطهای آتشفشانی - خانهها کنده در سوزنهای سنگی پای سهند، مسکون از سدهها پیش.
تصویر ساختهشده با هوش مصنوعی
پای سهند، خاکستر آتشفشانی به سنگی نرم فشرده شد و فرسایش آن را به مخروطها تراشید - و سدهها پیش روستاییان همان مخروطها را به خانه کندند: خانههای چندطبقه بریده در سنگ، با پنجره و درِ گشوده در تن آن، طویله در پایین، اتاق نشیمن بالاتر. کندوان هنوز مسکون است - شاید چند صد تن - و همین از همتایان قپدوکیهای نامدارتر اما کمابیش خالی جدایش میکند. پلهها و کوچهها میان مخروطها میپیچند، آب کانی چشمه بومی چون درمان فروخته میشود، و تمام روستا خود را از سویه درهای تند بالا میکشد.
تاریخچه
مخروطها از ایگنیمبریت تراشیده شدهاند - توف جریان خاکستر که جریانهای آذرآواری کوه سهند بر جا نهادهاند - و فرسایش آن را به ستونهایی به بلندی ۳۰ تا ۴۰ متر شکافته است. کسی بهدرستی نمیداند مردم نخستین بار کی در آنها ساکن شدند، و روایتها گوناگون است: در یکی، کوچنشینان پیش از آنکه برای همیشه ماندگار شوند صخرهها را خانهی تابستانی میکردند، در دیگری، مردم روستایی ویران در حدود دو کیلومتری برای گریز از یورشهای مغول به اینجا آمدند، و در سومی، جنگجویانی در میان صخرهها پناه گرفتند. سرشماری در ۲۰۰۶ شمار ساکنان را ۶۰۱ نفر و در ۲۰۱۶، ۴۵۰ نفر ثبت کرد.
منبع: ویکیپدیای انگلیسی، «Kandovan, Osku»
آنجا چه هست
- خانههای مخروطی تراشیده - خانههای مسکون کنده در سنگ آتشفشانی.
- کوچههای روستا - راههای پلکانی میان سوزنها.
- چشمه کانی - آب بومی، فروخته برای خاصیتهای نامآورش.
- کوه سهند - توده آتشفشانی بالای روستا.
کی بروید
اواخر بهار تا پاییز پنجره دسترسی است؛ زمستان در این ارتفاع برف و سرما میآورد - حالوهوایی دارد، اما بر کوچههای تند دشوار است. آخر هفتهها و تعطیلات ایرانی بازدیدکننده داخلی فراوان میآورد.
خوب است بدانید
اینجا مردم زندگی میکنند و بازدیدکننده فراوان است - و همین تنش ساخته: عکسگرفتن بیاجازه از خانهها و اهالی، تجاوز به حریم است و رنجش میآورد. برخی خانهها مغازه و هتلی صخرهای شدهاند. کوچهها تند و ناهموارند و در تری لغزنده. راه عملی، خودرو یا تاکسی از تبریز است.
در همان حوالی
تبریز و بازارش، کوه سهند و روستاهای آذربایجان.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلیهای فصلی تغییر میکند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.