دربند
پلکانی در دره رودی بر لبه شمالی تهران - دو سو چایخانه، و راهی که به کوه می‌رسد.
دربند جایی است که تهران راه می‌رود. پلکانی دره باریک رودی را از بام شهر به دل البرز بالا می‌برد، و در یکی دو کیلومتر نخست دو سویش چایخانه‌ها و رستوران‌هایی است ساخته بر سکوها بر فراز آب - کباب و چای و قلیان و میوه، میزها میان تخته‌سنگ‌ها و رود در میانه روان. آن‌سوتر جمعیت کم می‌شود و راه چون مسیری کوهستانی راستین به سوی توچال و قله‌های بالاتر ادامه می‌یابد - آخر هفته‌ها پر از تهرانی‌ها. همین ترکیب است شخصیت اینجا: پایینی به‌شدت اجتماعی، بالایی کوهپیمایی جدی؛ و جمعه‌ها تمام دره از سپیده‌دم پر است.
به چه توجه کنید
- چایخانه‌ها بر فراز رود - سکوها و میزها میان تخته‌سنگ‌ها.
- پلکان دره - راهی که از شهر به کوه بالا می‌رود.
- جمعیت آخر هفته - تهرانی‌ها از سپیده‌دم در دره.
- راه رو به توچال - کوهپیمایی جدی بالای رستوران‌ها.
کی بروید
فروردین تا خرداد و شهریور تا آبان برای راه‌رفتن؛ دره پایینی تمام سال کار می‌کند. نصف روز. جمعه‌ها و غروب‌های پنجشنبه لبریز است. بامداد زود بسیار خلوت‌تر است.
پیش از رفتن
بخش پایینی آخر هفته‌ها به‌شدت شلوغ است و بهای چایخانه‌ها بالاست. راه تند و ناهموار است، با پله فراوان. زباله مشکل است. فراتر از رستوران‌ها کفش درست می‌خواهد و در زمستان، تجهیزات واقعی.
در همان حوالی
بازار تجریش در پایین است؛ توچال و تله‌کابین در غرب.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلی‌های فصلی تغییر می‌کند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.