Ναός Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες
Ένας ναός του πέμπτου αιώνα π.Χ. που στέκει μόνος στα 1.130 μέτρα στα βουνά της Αρκαδίας, προστατευμένος κάτω από μια τεράστια τέντα.
Εικονογράφηση από τεχνητή νοημοσύνη
UNESCO - Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Οι Βάσσες χτίστηκαν γύρω στο 420 π.Χ. σε μια απομακρυσμένη πτυχή των αρκαδικών βουνών, και ο Παυσανίας τις απέδωσε στον Ικτίνο, έναν από τους αρχιτέκτονες του Παρθενώνα. Είναι ιδιοτροπία από κάθε άποψη: προσανατολισμένος βορρά-νότο αντί για ανατολή-δύση, συνδυάζοντας δωρικό, ιωνικό και το αρχαιότερο γνωστό κορινθιακό κιονόκρανο μέσα σε ένα μοναδικό κτίριο, και τοποθετημένος στα 1.130 μέτρα σε τόπο που δεν είχε σχεδόν καθόλου πληθυσμό τότε ούτε τώρα. Η εσωτερική ζωφόρος του αφαιρέθηκε το 1812 και βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Το 1986 έγινε ο πρώτος ελληνικός χώρος στον κατάλογο της UNESCO, και από το 1987 στέκει κάτω από μια τεράστια λευκή τέντα που στήθηκε για να προστατεύσει τον ασβεστόλιθο από τον παγετό και τη βροχή όσο συνεχίζεται η συντήρηση, οπότε οι επισκέπτες βλέπουν έναν καλοδιατηρημένο ναό μέσα σε ένα παράξενο, ημιδιάφανο εσωτερικό λυκόφως.
Ιστορία
Τον 7ο αιώνα π.Χ. οι Φιγαλείς, αφού πήραν πίσω τη γη τους από τους Σπαρτιάτες, ίδρυσαν ένα ιερό του Επικούριου Απόλλωνα, του βοηθού στα δεινά του πολέμου, και ο σημερινός ναός είναι ο τελευταίος από τους τέσσερις του χώρου, χτισμένος μεταξύ του 450 και του 400 π.Χ., πιθανότατα ως ευχαριστία για τη βοήθεια στον λοιμό του 430 π.Χ. Ο Παυσανίας, που τον εγκωμίασε ως δεύτερο μόνο μετά τον ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα για την ομορφιά της πέτρας του, αναφέρει ως αρχιτέκτονά του τον Ικτίνο του Παρθενώνα, αν και οι σύγχρονοι μελετητές το αμφισβητούν, αφού ο δωρικός του ρυθμός, εξαιρετικά όμοιος με του Παρθενώνα, είναι σε σημεία παλαιομοδίτικος, παρότι μάλλον μεταγενέστερος. Έμεινε σε χρήση ώσπου έκλεισαν οι ειδωλολατρικοί ναοί τον 4ο ή τον 5ο αιώνα μ.Χ., και η απομόνωσή του τον κράτησε ασυνήθιστα καλά διατηρημένο.
Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Bassae»
Τα σημαντικότερα
- Η κιονοστοιχία - ένας σχεδόν πλήρης δωρικός ναός του πέμπτου αιώνα π.Χ.
- Η προστατευτική τέντα - το τεράστιο λευκό στέγαστρο που τον καλύπτει από το 1987.
- Οι ανάμεικτοι ρυθμοί - δωρικός απ' έξω, ιωνικός μέσα, και ένα πρώιμο κορινθιακό κιονόκρανο.
- Το ορεινό τοπίο - άδειες αρκαδικές ράχες προς κάθε κατεύθυνση.
Πότε να πας
Αργά την άνοιξη και νωρίς το φθινόπωρο· ο δρόμος είναι ψηλά και μπορεί να αποκλειστεί από χιόνι τον χειμώνα. Το σύννεφο συχνά κάθεται στον χώρο το πρωί, και τα απογεύματα είναι συνήθως πιο καθαρά.
Πριν πας
Η τέντα κυριαρχεί στην εμπειρία: φωτογραφίες του ναού μέσα σε ανοιχτό τοπίο είναι αδύνατες, και το εσωτερικό φως είναι σκοτεινό και γκρίζο. Η διαδρομή από οποιαδήποτε κατεύθυνση είναι μακριά και φιδωτή. Η φημισμένη ζωφόρος βρίσκεται στο Λονδίνο.
Εδώ κοντά
Η Ανδρίτσαινα και η παλιά βιβλιοθήκη της βρίσκονται βόρεια· η Αρχαία Ολυμπία απέχει περίπου μιάμιση ώρα.
Οι ώρες λειτουργίας, οι τιμές των εισιτηρίων και οι εποχικές διακοπές αλλάζουν - έλεγξε την επίσημη πηγή πριν πας: επίσημη σελίδα.