Πάπιγκο

Το Πάπιγκο, σε δύο μέρη που λέγονται Μεγάλο και Μικρό, κάθεται στη βορειοδυτική γωνιά του Ζαγορίου κάτω από τους ασβεστολιθικούς πύργους της Αστράκας, και είναι χτισμένο όπως όλα αυτά τα χωριά: γκρίζα πέτρινα σπίτια με σχιστολιθικές σκεπές, καλντερίμια και πέτρινοι τοίχοι, όλο μαζί στο ίδιο χρώμα με το βουνό πίσω του. Το φαράγγι του Βίκου τελειώνει εδώ κοντά και τα μονοπάτια για τον ορεινό όγκο της Τύμφης ξεκινούν από το χωριό.

Ιστορικό

Το Πάπιγκο είναι δημοτική ενότητα 34,131 τετραγωνικών χιλιομέτρων στον δήμο Ζαγορίου· και τα δύο χωριά του βρίσκονται μέσα στον Εθνικό Δρυμό Βίκου-Αώου, στους πρόποδες της Ραδόβολης. Η παλαιότερη αναφορά βρίσκεται σε χρυσόβουλο του βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου του 1325. Μετά το 1430 υπήρξε πρωτεύουσα του Ζαγορίου. Τον 17ο και τον 18ο αιώνα κάποιοι χωριανοί δούλευαν ως λαϊκοί θεραπευτές, οι βικογιατροί, με ντόπια βότανα. Χρήματα του Μιχαήλ Αναγνωστόπουλου, ενός εύπορου μετανάστη στις Ηνωμένες Πολιτείες, πλήρωσαν την Καλλίνειο Σχολή το 1897. Η απογραφή του 2021 κατέγραψε 184 κατοίκους στο Πάπιγκο και 39 στο Μικρό Πάπιγκο. Ένα μονοπάτι περίπου 5 ωρών ανεβαίνει ως τη Δρακόλιμνη, μια παγετωνική λίμνη στα 2.000 μ.

Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Papingo»

Τα σημαντικότερα

Οι πύργοι της Αστράκας - τα ασβεστολιθικά τοιχώματα που στέκουν πάνω από το χωριό.
Η πέτρινη δόμηση - σπίτια, στέγες και σοκάκια όλα από τον ντόπιο σχιστόλιθο.
Τα δύο χωριά - το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο, σε λίγο περπάτημα απόσταση.
Τα ορεινά μονοπάτια - οι διαδρομές προς τον ορεινό όγκο της Τύμφης.

Πότε να πας

Ο Μάιος με Οκτώβριο είναι η σεζόν του περπατήματος. Το φθινοπωρινό χρώμα στην οξιά είναι το καλύτερο κομμάτι. Ο χειμώνας φέρνει χιόνι και κάποια δυσκολία στην πρόσβαση.

Πριν πας

Ο δρόμος προς τα εκεί είναι φιδωτός και αργός. Το χωριό γεμίζει τα σαββατοκύριακα και τον Αύγουστο, και τα κρεβάτια κλείνονται. Οι πεζοπορίες από εδώ είναι σοβαρές ορεινές διαδρομές, όχι βόλτες.