Μακρινίτσα

Η Μακρινίτσα κρέμεται στη δυτική πλευρά του Πηλίου στα περίπου εξακόσια μέτρα, αρκετά κοντά στον Βόλο ώστε να βλέπεις όλη την πόλη και τον κόλπο απλωμένα από κάτω και αρκετά ψηλά ώστε να μοιάζει με άλλη χώρα. Είναι προστατευόμενος παραδοσιακός οικισμός: τριώροφα πέτρινα αρχοντικά με προεξέχοντες ξύλινους επάνω ορόφους και σκεπές από σχιστόλιθο, χτισμένα από τις πλούσιες εμπορικές οικογένειες του δέκατου όγδοου και δέκατου ένατου αιώνα, πολλά τώρα ξενώνες. Το χωριό είναι χωρίς αυτοκίνητα, οπότε οι επισκέπτες παρκάρουν στην είσοδο και περπατούν τα πλακόστρωτα σοκάκια και τα σκαλιά. Η κεντρική πλατεία έχει μια μαρμάρινη κρήνη, τεράστια πλατάνια και τη μικρή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, με μια βεράντα ταβέρνας που δίνει στη θέα το όνομά της. Ένα λαογραφικό μουσείο στεγάζεται στο αρχοντικό Τοπάλη.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Τα πέτρινα αρχοντικά - αρχοντικά με ξύλινους επάνω ορόφους και σκεπές από σχιστόλιθο.
• Η πλατεία - κρήνη, πλατάνια και βεράντες πάνω από τον κόλπο.
• Το πανόραμα του κόλπου - ο Βόλος και το νερό απλωμένα κάτω από το χωριό.
• Το λαογραφικό μουσείο - η οικιακή ζωή του Πηλίου σε ένα αναστηλωμένο αρχοντικό.

Πότε να πας

Άνοιξη για πρασινάδα και λουλούδια, φθινόπωρο για χρώμα στα δάση από καστανιές και οξιές· και τα δύο αποφεύγουν το καλοκαιρινό πλήθος. Ο χειμώνας φέρνει χιόνι και σεζόν τζακιού, και το σύννεφο μπορεί να καταπιεί τη θέα για μέρες.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Η Μακρινίτσα δέχεται πολλούς επισκέπτες και ο κεντρικός δρόμος είναι γεμάτος μαγαζιά με σουβενίρ που πουλάνε τα ίδια πράγματα. Όλα είναι ανηφορικά ή κατεβαίνουν σκαλιά, σκληρά για αδύναμα γόνατα. Το πάρκινγκ είναι περιορισμένο και μπορεί να σημαίνει μεγάλο περπάτημα στα πολυσύχναστα σαββατοκύριακα.

Εδώ κοντά

Η Πορταριά απέχει ένα χιλιόμετρο· ο Βόλος και τα πηλιορείτικα χωριά Βυζίτσα και Μηλιές βρίσκονται πιο πέρα.