Πέτρινα γεφύρια Κήπων

Τα πέτρινα γεφύρια του Ζαγορίου χτίστηκαν κυρίως τον δέκατο όγδοο και τον δέκατο ένατο αιώνα από περιπλανώμενους μαστόρους της περιοχής, χρηματοδοτημένα από πλούσιους χωρικούς και εμπόρους, για να περνούν τα μονοπάτια των μουλαριών πάνω από χειμάρρους που πλημμυρίζουν την άνοιξη, και η συστάδα γύρω από τους Κήπους είναι η ωραιότερη. Το τρίτοξο γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό του 1814 καμπυλώνει πάνω από το Μπαγιώτικο σε τρία άνισα ανοίγματα και είναι το πιο φωτογραφημένο κατασκεύασμα του Ζαγορίου. Δίπλα στέκουν το μονότοξο γεφύρι του Μίσιου, το ψηλό γεφύρι του Κόκκορου του 1750, και του Λαζαρίδη. Όλα είναι ξερολιθιά ή χτισμένα με ασβεστοκονίαμα, ασυνήθιστα λεπτά σε τομή, και ακόμη περπατιούνται. Σύντομα σημασμένα μονοπάτια συνδέουν αρκετά από αυτά, και όλη η περιοχή πέφτει μέσα στο Παγκόσμιο Γεωπάρκο Βίκου - Αώου της UNESCO.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Το γεφύρι του Πλακίδα - το τρίτοξο άνοιγμα του 1814, το σήμα κατατεθέν του Ζαγορίου.
• Το γεφύρι του Κόκκορου - ένα ψηλό μονό τόξο του 1750 πάνω από το φαράγγι.
• Το γεφύρι του Μίσιου - ένα λεπτό μονότοξο πέρασμα κοντά στο χωριό.
• Τα μονοπάτια που τα ενώνουν - σύντομες διαδρομές ανάμεσα στα γεφύρια κατά μήκος των ρεμάτων.

Πότε να πας

Άνοιξη για γεμάτο νερό κάτω από τα τόξα και πράσινες πλαγιές, φθινόπωρο για το χρώμα· και τα δύο δίνουν τις καλύτερες φωτογραφίες. Τα καλοκαιρινά ρέματα μπορεί να στερέψουν σε μια κλωστή, πράγμα που ισοπεδώνει το αποτέλεσμα.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Το πάρκινγκ στα γεφύρια είναι άτυπο και στενό, και τα μονοπάτια πρόσβασης απότομα και γλιστερά με υγρασία. Τα γεφύρια είναι κοντά στον δρόμο, οπότε δεν είναι απομακρυσμένες ανακαλύψεις. Ο χειμωνιάτικος πάγος κάνει την πέτρα επικίνδυνη.

Εδώ κοντά

Το χωριό Κήποι και το Δίλοφο απέχουν λεπτά· τα σημεία θέας του φαραγγιού του Βίκου και το Πάπιγκο βρίσκονται βόρεια.