Καρύταινα
Ένα φράγκικο κάστρο πάνω σε βράχο πάνω από τον Αλφειό, με ένα πέτρινο χωριό από κάτω και ένα μεσαιωνικό γεφύρι στην κοιλάδα.
Εικονογράφηση από τεχνητή νοημοσύνη
Η Καρύταινα καταλαμβάνει έναν βραχώδη σπόνδυλο πάνω από την κοιλάδα του Αλφειού, στεφανωμένο από ένα κάστρο χτισμένο στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα από τον φράγκο βαρόνο Γοδεφρείδο ντε Μπρυγιέρ, του οποίου η ιπποτική φήμη του χάρισε θέση στο Χρονικό του Μορέως· ο ερειπωμένος περίβολος, η δεξαμενή και η αίθουσα είναι ελεύθερα προσβάσιμα από ένα απότομο μονοπάτι. Το χωριό από κάτω έχει συρρικνωθεί πολύ, και τα πέτρινα σπίτια του, κάποια αναστηλωμένα, μαζεύονται γύρω από βυζαντινές εκκλησίες με ζωγραφισμένα εσωτερικά. Κάτω στο φαράγγι στέκει το μεσαιωνικό γεφύρι πάνω από τον Αλφειό, ένα από τα πιο φωτογραφημένα της Πελοποννήσου, πεντάτοξο, μήκους περίπου πενήντα μέτρων, χρονολογημένο από επιγραφή στο 1439 ή 1440, με ένα ξωκλήσι χτισμένο μέσα σε ένα βάθρο. Το τοπίο, κάστρο από πάνω, φαράγγι από κάτω, βουνά ολόγυρα, έδωσε στον τόπο το παρατσούκλι Τολέδο της Ελλάδας, και η θέα του εικονίστηκε στο χαρτονόμισμα των 5.000 δραχμών.
Ιστορικό
Η Καρύταινα είναι χωριό και κοινότητα της Αρκαδίας, σε έναν λόφο πάνω από τη δεξιά όχθη του Αλφειού κοντά στη συμβολή του με τον Λούσιο, περίπου 550 μ. πάνω από τη θάλασσα. Η ιστορία της είναι άγνωστη πριν από την κατάκτηση των Σταυροφόρων γύρω στο 1205, μετά την οποία έγινε έδρα βαρονίας στο φραγκικό Πριγκιπάτο της Αχαΐας, και ο βαρόνος Γοδεφρείδος του Βρυέρου έχτισε το κάστρο της σε ένα απότομο βραχώδες έξαρμα στα μέσα του 13ου αιώνα. Ακολούθησε η βυζαντινή κυριαρχία το 1320 και η οθωμανική το 1460· επέστρεψε στα οθωμανικά χέρια μετά την ενετική κυριαρχία από το 1687 ως το 1715 και άκμασε ως διοικητικό και εμπορικό κέντρο. Σήμερα είναι προστατευόμενος παραδοσιακός οικισμός, και η εικόνα της, με το παρατσούκλι «ελληνικό Τολέδο», εμφανιζόταν στο χαρτονόμισμα των 5000 δραχμών από το 1984 ως το 2001.
Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Karytaina»
Τι αξίζει να προσέξεις
- Το φράγκικο κάστρο - τείχη και αίθουσα του δέκατου τρίτου αιώνα στον βράχο της κορυφής.
- Το μεσαιωνικό γεφύρι - ένα παλιό πέρασμα του Αλφειού με ξωκλήσι σε βάθρο.
- Οι εκκλησίες του χωριού - μικρά βυζαντινά κτίρια με τοιχογραφίες.
- Η θέα στην κοιλάδα - το φαράγγι του Αλφειού και τα βουνά της Αρκαδίας.
Πότε να πας
Άνοιξη και φθινόπωρο για άνετη ανάβαση και καθαρό αέρα. Το καλοκαιρινό μεσημέρι πάνω στον γυμνό βράχο είναι ζεστό. Ο χειμώνας μπορεί να είναι όμορφος με χιόνι στις γύρω κορυφές.
Καλό να ξέρεις
Το χωριό είναι σε μεγάλο βαθμό ερημωμένο, με περιορισμένες υπηρεσίες και λίγα μέρη για φαγητό. Το μονοπάτι του κάστρου είναι απότομο, κατά τόπους χωρίς κάγκελα και ακατάλληλο με κακά παπούτσια. Οι εκκλησίες είναι συνήθως κλειδωμένες· τα κλειδιά τα κρατούν ντόπιοι.
Εδώ κοντά
Το φαράγγι του Λούσιου και η Στεμνίτσα βρίσκονται βόρεια· οι Βάσσες και η Ανδρίτσαινα είναι δυτικά.
Οι ώρες λειτουργίας, οι τιμές των εισιτηρίων και οι εποχικές διακοπές αλλάζουν - έλεγξε την επίσημη πηγή πριν πας: επίσημη σελίδα.