Τα Λεύκαρα και η δαντέλα τους

Τα Λεύκαρα κάθονται στους λευκούς ασβεστολιθικούς λόφους που τους έδωσαν το όνομά τους, ένα χωριό με ανοιχτόχρωμα πέτρινα σπίτια σε σκαλωτά δρομάκια, και φτιάχνουν ένα συγκεκριμένο είδος κεντητού για τόσο καιρό ώστε η UNESCO αναγνωρίζει τα λευκαρίτικα ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά. Είναι κοπτή κεντητική παρά δαντέλα με τη σημασία του κόπανου: κλωστές τραβιούνται από το λινό και τα κενά γεμίζονται με γεωμετρικό βελονάκι σε λευκό και εκρού, δουλεμένο αργά στο χέρι, και η επίμονη τοπική ιστορία θέλει τον Λεονάρντο ντα Βίντσι να επισκέπτεται και να παίρνει ένα κομμάτι πίσω για τον καθεδρικό του Μιλάνου. Η άλλη τέχνη του χωριού είναι το ασημένιο συρματερό, που δουλεύεται ακόμη σε μικρά μαγαζιά. Γυναίκες κάθονται και κεντούν στις πόρτες κατά μήκος του κεντρικού δρόμου, εν μέρει για τους τουρίστες και εν μέρει επειδή αυτό κάνουν, και ένα μικρό μουσείο εξηγεί την τεχνική.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Το λευκαρίτικο κέντημα - η γεωμετρική κοπτή κεντητική που γίνεται στις πόρτες κατά μήκος του δρόμου.
• Το ασημένιο συρματερό - η δεύτερη τέχνη του χωριού, δουλεμένη σε μικρά μαγαζιά.
• Το πέτρινο χωριό - ανοιχτόχρωμα ασβεστολιθικά σπίτια σε σκαλωτά δρομάκια.
• Το μουσείο - η τεχνική, τα σχέδια και η ιστορία της τέχνης.

Πότε να πας

Απρίλιος έως Οκτώβριος είναι το πιο ευχάριστο για να περπατήσεις τα απότομα δρομάκια· το χωριό είναι πιο δροσερό από την ακτή το καλοκαίρι. Οι καθημερινές είναι πιο ήρεμες από τα σαββατοκύριακα και από τις μεσημεριανές ώρες των οργανωμένων εκδρομών. Άφησε ένα πρωινό.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Η πώληση είναι επίμονη, και μεγάλο μέρος από όσα προσφέρονται στο χωριό είναι μηχανοποίητα και εισαγόμενα παρά ντόπιο χειροποίητο έργο, οπότε ρώτα ευθέως και περίμενε τα γνήσια κομμάτια να είναι ακριβά, γιατί θέλουν εβδομάδες. Το χωριό είναι μικρό και απότομο. Μόλις το περπατήσεις και δεις το μουσείο, δυο ώρες αρκούν.

Εδώ κοντά

Ο νεολιθικός χώρος της Χοιροκοιτίας είναι κοντά· η Λάρνακα και η Λεμεσός απέχουν και οι δύο περίπου 40 λεπτά.