Sirkeci Garı

Sirkeci 1890'da Osmanlı demiryollarının Avrupa son durağı olarak açıldı, Prusyalı mimar August Jasmund tarafından bilinçli olarak oryantalist bir üslupta tasarlandı - gül pencereler, bantlı taş işçiliği, at nalı kemerler ve saat kuleleri, gelen Avrupalılara doğulu, herkese modern görünsün diye. Orient Express'in yolcularını indirdiği gardı, ününün büyük bölümü budur, ve bağlantı gerçektir, markanın düşündürdüğünden daha az göz alıcı olsa da: Paris'ten doğrudan tren buraya 1889'dan 1977'ye kadar geldi. Ana hat trenleri artık eski peronları kullanmıyor - Marmaray tüneli şimdi altından geçiyor, ve yüzeydeki gar 2024'ten beri Sirkeci-Kazlıçeşme tramvay ve raylı sistem hattına hizmet veriyor - o yüzden büyük peron sundurması sessizdir. Bir kanattaki küçük bir demiryolu müzesi tarifeleri, üniformaları, gar donanımını ve vagon aksamını barındırır, ve eski birinci mevki bekleme alanında bir lokanta vardır.

Tarihçe

Rumeli demiryolunun imtiyazı 17 Nisan 1869'da bankacı Baron Maurice de Hirsch'e verildi; İstanbul'dan Halkalı'ya ilk 15 km 4 Ocak 1871'de bitirildi, Sirkeci'ye uzanan bölüm 21 Temmuz 1872'de tamamlandı ve 1873'te geçici bir gar binası yapıldı. Bugünkü binanın yapımına 11 Şubat 1888'de Prusyalı mimar August Jasmund'un tasarımıyla başlandı; bina 3 Kasım 1890'da gaz aydınlatması ve Avusturya yapımı çini sobalarla açıldı. İstanbul Demiryolu Müzesi Eylül 2005'te binanın içinde açıldı.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Sirkeci railway station"

Öne çıkanlar

Oryantalist cephe - gül pencereler ve bantlı taş.
Eski peron sundurması - çatının altındaki sessiz peronlar.
Demiryolu müzesi - tarifeler, üniformalar ve aksam.
Orient Express bağlantısı - doğrudan seferin son durağı.

Ne zaman gitmeli

Yıl boyu; yapı açıktır ve ücretsizdir. Müze kısa hafta içi saatlerine uyar, o yüzden onu istiyorsan sabah git.

Gitmeden önce

Müze küçüktür ve saatleri güvenilmezdir. Ana hat romantizmi bitti - gördüğün şey tarihî bir kabuk içinde bir tramvay ve Marmaray istasyonudur. Yarım saat yeter.