Narman peribacaları

Narman çevresindeki arazi yumuşak kırmızı kumtaşından ve kilden oluşur, ve su onu alçak güneşte neredeyse kızıla dönen güçlü bir tuğla kırmızısıyla sivri kayalar, koniler, sırtlar ve küçük kanyonlardan bir manzaraya oydu - kırmızı Kapadokya denmesinin, ve doğunun en çok fotoğraflanan manzaralarından biri olmasının sebebi budur. Kapadokya'nın tersine burada kayaya oyulmuş mimari yoktur: kimse bu oluşumların içini oymadı, o yüzden gördüğün şey saf aşınmadır, biçimlere alışılmış yerel adlar verilmiştir - kaleler, mantarlar, ve asıl peribacaları denen bir küme. Yol kenarından vadilere patikalar ve yollar iner ve sırtlarda seyir noktaları vardır, ama gelişme en azdır: bilet gişesi yok, az levha, birkaç gayriresmî park yeri. Narman'ın kendisi küçük bir kasabadır, ve geniş ilçe Gürcü kilise kalıntılarını ve Oltu taşı atölyelerini barındırır. Sabahın erken saatleri ve ışığın son saati, rengin işini yaptığı zamandır.

Gerçekte ne görürsün

• Kırmızı sivri kayalar - tuğla kırmızısı kayada aşınmış koniler ve kuleler.
• Küçük kanyonlar - sırtlar arasında oyulmuş vadiler.
• Sırt seyir noktaları - yukarıdan görülen oluşumlar.
• Alçak güneş rengi - günün iki ucunda kızıla dönen kaya.

Ne zaman gitmeli

Mayıs-ekim; yayla kışın karla kaplı ve acıdır. Renk için sabahın erken saatleri ya da ikindi sonu - öğle vakti onu tümüyle düzler.

Dürüst beklentiler

Altyapı yoktur - levha, imkân ya da işaretli yol yoktur, ve araba şarttır. Vadilerde zemin gevşek ve diktir. Kapadokya'dan daha küçük bir alandır ve kayaya oyulmuş mimari yoktur.

Yakın çevrede

Oltu ve taş atölyeleri doğudadır; Erzurum bir buçuk saat güneybatıdadır.