Aladağlar Milli Parkı

Aladağlar orta Toroslar'ın en yüksek bölümüdür, 3700 metreyi aşan dört tırmanılabilir zirvesi olan, en yükseği 3767 metreyle Kızılkaya olan derli toplu bir kireçtaşı kütlesi, dik duvarlar, derin buzul vadileri, karstik yaylalar ve etek hizasının üstünde neredeyse hiç ağaç yok. Kaya alçak güneşte pas rengine çalan bir renk alır, adının da buradan geldiği söylenir. 21 Nisan 1995'te kurulan milli park, Kayseri, Niğde ve Adana illerinde 55 bin hektar kadar alanı kapsar. Türk dağcılığının ve kaya tırmanışının merkezidir: Demirkazık'ın büyük kuzey duvarı, yedi küçük buzul gölüyle Yedigöller yaylası, Emler ve Kaldı zirveleri, ve Hacer, Narpuz ve Çimbar vadileri boyunca şelaleler ve karst kaynaklarıyla uzun yürüyüş rotaları. Çamardı çevresindeki üs köylerde pansiyonlar ve rehberler vardır, ve besici topluluklar yazın sürüleri hâlâ yüksek yaylalara çıkarır. Burası ciddi bir arazidir: rotalar işaretsizdir, yükseklerde hava hızla döner, kireçtaşında su kıttır ve kurtarma uzaktır. Rehber burada bir formalite değildir.

Arka plan

Türkiye'nin güneyindeki Aladağlar Milli Parkı 21 Nisan 1995'te kuruldu ve Kayseri'nin Yahyalı, Niğde'nin Çamardı ve Adana'nın Aladağ ilçelerine uzanan 55.065 hektarlık bir alanı kaplar. Adı "kızıl dağlar" anlamına gelir ve bunun, zirvelerin gün batımına doğru aldığı pas renginden geldiği söylenir. Kütlenin 3.700 metreyi aşan dört tırmanılabilir zirvesi vardır ve en yükseği 3.767 metreyle Kızılkaya'dır. Erken baharda kar eridiğinde park boyunca pek çok göl ve şelale oluşur.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Aladağlar National Park"

Öne çıkanlar

Demirkazık duvarı - sıradağın büyük kuzey duvarı.
Yedigöller yaylası - yüksek bir çanakta yedi buzul gölü.
Buzul vadileri - Hacer, Narpuz ve Çimbar.
Yaz yaylaları - yüksek meralarda çoban obaları.

Ne zaman gitmeli

Haziran-eylül. Kar geç kalkar ve bu pencerenin dışında yüksek rotalar alpin sayılır. Yazın bile geceler soğuktur ve ikindi fırtınaları sıktır.

Bilmekte fayda var

Rotalar işaretsizdir ve kireçtaşı yer yer gevşektir, vadilerin üstünde yerel bir rehber gerçekten gereklidir. Su kaynakları kıt ve güvenilmezdir. İmkânlar köy pansiyonları ve basit barınaklardan ibarettir.