Aladağlar Milli Parkı

Aladağlar orta Toroslar'ın en yüksek bölümüdür, Demirkazık'ta yaklaşık üç bin yedi yüz elli metreye çıkan derli toplu bir kireçtaşı kütlesi, dik duvarlar, derin buzul vadileri, karstik yaylalar ve etek hizasının üstünde neredeyse hiç ağaç yok. Kaya alçak güneşte kırmızıya çalan bir renk alır, adını da buradan alır. Türk dağcılığının ve kaya tırmanışının merkezidir: Demirkazık'ın büyük kuzey duvarı, yedi küçük buzul gölüyle Yedigöller yaylası, Emler ve Kaldı zirveleri, ve Hacer, Narpuz ve Çimbar vadileri boyunca şelaleler ve karst kaynaklarıyla uzun yürüyüş rotaları. Çamardı çevresindeki üs köylerde pansiyonlar ve rehberler vardır, ve besici topluluklar yazın sürüleri hâlâ yüksek yaylalara çıkarır. Burası ciddi bir arazidir: rotalar işaretsizdir, yükseklerde hava hızla döner, kireçtaşında su kıttır ve kurtarma uzaktır. Rehber burada bir formalite değildir.

Gerçekte ne görürsün

• Demirkazık duvarı - sıradağın büyük kuzey duvarı.
• Yedigöller yaylası - yüksek bir çanakta yedi buzul gölü.
• Buzul vadileri - Hacer, Narpuz ve Çimbar.
• Yaz yaylaları - yüksek meralarda çoban obaları.

Ne zaman gitmeli

Haziran-eylül. Kar geç kalkar ve bu pencerenin dışında yüksek rotalar alpin sayılır. Yazın bile geceler soğuktur ve ikindi fırtınaları sıktır.

Dürüst beklentiler

Rotalar işaretsizdir ve kireçtaşı yer yer gevşektir, vadilerin üstünde yerel bir rehber gerçekten gereklidir. Su kaynakları kıt ve güvenilmezdir. İmkânlar köy pansiyonları ve basit barınaklardan ibarettir.

Yakın çevrede

Kapuzbaşı şelaleleri doğu yakadadır. Niğde ve Kapadokya kuzeybatıdadır.