Spil Dağı Milli Parkı

Spil Dağı, Manisa'nın arkasından bin beş yüz metre dolayına dosdoğru yükselir, ve üstündeki park çam ve ardıç ormanını, üst çayırlarda dolaşan yılkı atlarını, ve en çok bilindiği çiçeği korur: Manisa lalesi, bu yamaçların yabani lalesi, ilkbaharda açan küçük ve kızıl bir tür. Osmanlı bahçıvanları bu bölgeden gelen soydan yararlandı, ve dağın lalenin tarihinde hâlâ bir payı vardır. Aşağı yamaçta, şehrin üstünde, Ağlayan Kaya vardır - uçurumda oturan bir kadının başına ve omuzlarına benzeyen doğal bir oluşum, antik çağdan beri Niobe ile özdeşleştirilir, çocukları öldürüldükten sonra kederden taşa dönmüş ve hâlâ ağlıyor. Kayadan gerçekten su sızar. Daha yukarıda piknik alanları, yürüyüş yolları, küçük bir göl ve Gediz ovasına bakan seyir noktaları vardır. Manisa'dan orta yamaçlara bir teleferik çıkar, ve yol onun üstünde devam eder.

Tarihçe

Plinius, Tantalos'un kenti Tantalis'in yeri olarak Sipylos'u gösterir; Manisa'ya bakan Ağlayan Kaya da kızı Niobe ile ilişkilendirilir. Dağın eteğinde MÖ 5. yüzyıla kadar izlenen Sipylos Magnesiası vardı; dağın kendisi 1.513 metreye yükselir.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Mount Sipylus"

Öne çıkanlar

Yabani laleler - ilkbaharda açan Manisa lalesi.
Ağlayan Kaya - uçurumdaki Niobe oluşumu.
Çam ormanı - yollar, piknik alanları ve seyir noktaları.
Gediz ovası - aşağıya serilmiş vadi.

Ne zaman gitmeli

Laleler için mart-mayıs, kısa süre açarlar ve ziyareti zamanlamanın sebebi onlardır; yürüyüş için nisan-ekim. Dağ kışın kar tutar.

Bilmekte fayda var

Lale mevsimi kısadır ve havayla kayar. Ağlayan Kaya çağrışım yapan doğal bir oluşumdur, bir oyma değil - kimi ziyaretçiler onu sönük bulur. Yollar hafif işaretlidir.