Van Gölü ve Akdamar Adası

Van Gölü, Türkiye'nin uzak doğusunda 1640 metrede yüksek bir dağ çanağını doldurur - ülkenin en büyük gölü, volkanik doruklarla çevrili gerçekdışı bir safir renginde sodalı-alkali bir deniz, kendi havasını yaratacak kadar büyük. Merkezi Akdamar Adası'dır, güney kıyısındaki Gevaş'tan kısa bir tekne atlayışı, orada onuncu yüzyıldan kalma Kutsal Haç Kilisesi - Vaspurakan kralı Birinci Gagik için 915 ile 921 arasında yapıldı - Anadolu'nun en güzel ortaçağ kabartma oymalarından bazılarını taşır: sıcak tonlu taşın çevresine dolanan İncil sahneleri, asmalar ve hayvanlar, her ilkbahar çevresinde badem ağaçları çiçeğe boğulur. Göl bölgesi kendi simgelerini üst üste yığar - iki ayrı renk gözlü yüzen Van kedileri, ünlü bir kahvaltı kültürü, kaleler ve ada manastırları - ve suyun üstündeki akşam ışığı, ötede süzülen Süphan Dağı ile birlikte, çok daha eski bir dünyaya aittir.

Öne çıkanlar

Akdamar'ın kabartmaları - onuncu yüzyıl kilisesini saran İncil oymaları.
Sodalı mavi su - yüzenleri yüzeyde tutan alkali safir.
Badem çiçeği - her ilkbahar beyaz-pembeye kesen ada.
Van'ın kalesi ve kedileri - antik iç kale ve iki renk gözlü yüzücüler.

Ne zaman gitmeli

Mayıs-eylül mevsimdir - ilkbahar Akdamar'ın badem çiçeğini, yaz ortası gerçekten yüzülebilir suyu getirir. Kışlar uzun, karlı ve zorlayıcı bir biçimde güzeldir.

Pratik notlar

Burası uzak Türkiye'dir: Van'a uç ve gerçek yolculuklar planla - gölün kıyı çizgisi 400 km'yi aşar. Akdamar'a tekneler yaz dışında talebe göre dolar. Yükseklikte güneş serttir, ve alkali su gözü ve kesikleri yakar.