Gökçeada

Gökçeada - İmroz - kuzey Ege'de yatar ve Türkiye'nin en büyük adasıdır, tepelidir, ada ölçüsüne göre yeşildir, ve seyrek nüfusludur. Ayırt edici yanı iç köyleridir: Zeytinliköy, Tepeköy, Dereköy ve Kaleköy Rum yerleşimleriydi, taraçalı yamaçlara kiremit çatılı taş evlerle kurulmuştur, birkaçında kiliseleri hâlâ ayaktadır ve son onyıllarda kısmen geri dönüp çiftçilik yapan ve pansiyon açan küçük bir Rum topluluğu vardır. Sırtlarda eski taş yel değirmenleri durur. Kıyı boyunca geniş ve boş koylar uzanır - güneyde Aydıncık ve Kefaloz, kuzeyde Yıldızkoy - ve Aydıncık'ın istikrarlı termali ile sığ lagünü burayı kumsalda okulları olan ciddi bir rüzgâr ve uçurtma sörfü noktası yapmıştır. Ada sakin şehir ilan edilmiştir ve tarımın çoğu ilke gereği organiktir. Kısıt feribottur: seferler havaya bağlıdır ve ağustosta araç yeri çok önceden ayırtılmalıdır.

Tarihçe

İmroz 29 Temmuz 1970'ten beri resmî olarak "göksel ada" anlamında Gökçeada adını taşır; 286,8 km² ile Türkiye'nin en büyük adasıdır ve ülkenin en batı noktası buradadır. Herodotos ilk sakinlerinin Pelasglar olduğunu yazar; ada MÖ 450 civarından itibaren yaklaşık altı yüzyıl boyunca bir Atina kolonisiydi.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Imbros"

Orada neler var

Taş köyler - yamaçlarda Zeytinliköy, Tepeköy ve Dereköy.
Sırttaki değirmenler - tarlaların üstünde eski taş değirmenler.
Aydıncık koyu - lagün ve sörf okulları.
Boş kıyı - üstüne neredeyse hiçbir şey yapılmamış uzun koylar.

Ne zaman gitmeli

Mayıs-ekim. Haziran ve eylül, rüzgâr ile sessizliğin en tatlı noktasıdır. Ağustos tamamen dolar ve feribotta araç yeri haftalar öncesinden tükenir.

Gitmeden önce

Feribotlar kuvvetli rüzgârda iptal edilir, ve geçiş açık denizdedir. Araba ya da motosiklet neredeyse şarttır, köyler birbirinden uzaktır. Yaz dışında imkânlar keskin biçimde azalır.