Didyma

Didyma hiçbir zaman bir kasaba değildi, yalnızca bir kutsal alandı: Milet'ten heykellerle çevrili kutsal bir yolla varılan bir Apollon kehanet merkezi, ve inşa edecek parayı aşan bir ölçekte başlanmış bir tapınak. Çalışma yüzyıllarca sürdü ve bitmeden durdu. Ayakta kalan, yakından bakınca hâlâ ezicidir - insan boyunda sütun tamburları, üstlerinde bir arşitravla tam boyuna kadar ayakta iki gövde, geri kalanının gitmesi gereken yeri işaretleyen bir kütükler ormanı, ve yerde, yüzüne bakabileceğin kadar alçakta yatan kocaman oyma bir Medusa başı. Merdivenler ve tonozlu rampalar, kehanetin kaynağının bir zamanlar aktığı açık iç avluya iner.

Tarihçe

Arkeoloji kutsal alanın geçmişini MÖ 8. yüzyılın sonuna ya da 7. yüzyılın başına götürür ve alanı MÖ 494'e kadar Brankhidai ailesi yönetti; o yıl Persler burayı yağmaladı ve bronz Apollon heykelini Ekbatana'ya götürdü. Miletliler daha sonra, Yunan dünyasında Samos'taki Hera ve Efes'teki Artemis tapınaklarından sonra en büyüğü olan yeni bir tapınağa başladılar; tapınak mimarlar Efesli Paionios ile Miletli Daphnis'e atfedilir.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Didyma"

Orada neler var

Ayakta duran sütunlar - bir arşitrav parçası taşıyan tam boy gövdeler.
Medusa başı - yer seviyesine düşmüş anıtsal oyma gorgon.
İç avlu - tonozlu rampalarla varılan üstü açık adyton.
Sütun kaideleri - işin nasıl yarım bırakıldığını gösteren oymalı kaideler ve tamburlar.

Ne zaman gitmeli

İlkbahar ve sonbahar en uygunudur. Yaz ortasında mermer sıcağı üstüne geri fırlatır ve hiç gölge yoktur. İkindi sonu ışığı oymaları belirginleştirir. Alan küçüktür, bir saat genelde yeter, ve Milet ya da Priene'de biten bir sabaha doğal olarak oturur.

Pratik notlar

Tapınak kafeler, hediyelik tezgâhları ve tatil daireleriyle kuşatılmıştır, ki bu havayı düzleştirir. Alan derli topludur ve çabuk yürünür, ve açıklayıcı bilgi fazla değildir. Yüzeyler cilalı taştır ve yağmurdan sonra kaygandır. Yakındaki Altınkum düpedüz bir paket tatil merkezidir, o yüzden başka bir yerde kalmayı planla.