Deyrulzafaran Manastırı

Deyrulzafaran - safran manastırı, adını taşın renginden ya da başka bir anlatıya göre bir zamanlar harca karıştırılan safrandan alır - Mardin'in altındaki yamaçta durur ve Mezopotamya ovasına bakar. Beşinci yüzyılda, daha eski bir kullanımı olan bir alanda kuruldu, ve 1160'tan 1932'ye Antakya Süryani Ortodoks Patriği'nin makamı oldu, ki bu onu o kilisenin dünyadaki en önemli yapılarından biri yapar. Hâlâ küçük bir cemaati, ikamet eden bir metropoliti ve Süryanice - Aramicenin bir biçimi - ayinleri olan, işleyen bir manastırdır. Gezi, ana kilisenin altındaki yeraltı odasını kapsar, harçsız geçmeli taştan yapılmıştır ve manastırdan çok önce tapınak olarak kullanılmıştır; patriklerin gömü mahzenini; oyma taş tahtı ve eski kapıları olan şapeli; ve oymalı avluları. Aşağıdaki ova ufka kadar uzanır, ve terastan bakınca ötesindeki Suriye'ye kadar.

Tarihçe

Rivayete göre burada MÖ 2000 civarında güneş tanrısı Şamaş'ın bir tapınağı vardı ve onun harçsız taş tonozları manastırın altında hâlâ durur. Mor Şlemun terk edilmiş kaleyi 493'te bir manastıra çevirdi; piskopos Hananyo sonradan onu onarıp bir kütüphane ve yaklaşık 80 keşişlik bir topluluk kurdu, 1034'te de IV. Dionysius burada kalan ilk patrik oldu.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Mor Hananyo Monastery"

Orada neler var

• Safran taşı - manastırın sıcak renkli duvarları.
• Yeraltı odası - harçsız, Hristiyanlık öncesi oda.
• Patrikler mahzeni - makamın gömü odası.
• Ova manzarası - terastan Mezopotamya.

Ne zaman gitmeli

Nisan-mayıs ve ekim-kasım. Ova yazın insanı bitirir. Ziyaretler belirli saatlerde rehberlidir ve ayinlerin önceliği vardır.

Pratik notlar

İşleyen bir manastırdır - ziyaretler rehberli, saatli ve kısıtlıdır, ve içeride fotoğraf sınırlıdır. Sade giyin. Ayinler sırasında ziyarete kapanır.

Yakın çevrede

Mardin'in eski kenti üç kilometre yukarıdadır. Dara yaklaşık yarım saat güneydoğudadır.