วัดร่องขุ่น วัดขาว

วัดร่องขุ่นคือวิสัยทัศน์ของศิลปินคนเดียวที่แปลออกมาเป็นปูนกับกระจก เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์เริ่มสร้างวัดสีขาวล้วนนอกเชียงรายในปี 1997 และก็ประดับประดามันเรื่อยมาตั้งแต่นั้น โดยใช้เงินจากงานศิลปะของตัวเองกับเงินบริจาค โดยคาดว่าจะเสร็จอีกหลายทศวรรษข้างหน้า สีขาวแทนความบริสุทธิ์ของพระพุทธเจ้า เศษกระจกที่ฝังไว้แทนปัญญาของพระองค์ที่วาววับในแดด และทางเข้าก็ทำให้หลักธรรมนั้นเป็นรูปธรรม ผู้มาเยือนข้ามสะพานเหนือหลุมของมือที่ปั้นไว้ซึ่งเอื้อมขึ้นมาจากตัณหาไปสู่การพ้นวัฏจักร ข้างในพระอุโบสถ จิตรกรรมเบี่ยงจากประเพณีไปสู่ไอคอนของวัฒนธรรมป๊อปที่ถักทออยู่ท่ามกลางเปลวไฟแห่งความอยาก ส่วนด้านนอก อาคารปิดทองซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องน้ำอย่างจงใจประชด ก็เถียงว่าทองเป็นของกายส่วนสีขาวเป็นของใจ ที่นี่เป็นงานศิลปะที่ยังทำงานอยู่ เป็นการแสวงบุญของจินตนาการไทยร่วมสมัย และเป็นจุดแวะที่นิยามเชียงราย

จุดที่น่าสังเกต

• พระอุโบสถประดับกระจก - ปูนขาวและกระจกที่วาววับในแดด
• สะพานเหนือมือ - หลุมของตัณหาที่ข้ามระหว่างทางไปวิหาร
• อาคารสีทอง - มุกตลกปิดทองของศิลปินที่เป็นที่ตั้งของห้องน้ำ
• จิตรกรรม - ประเพณีกับวัฒนธรรมป๊อปที่พันกันอยู่ในเปลวไฟ

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์สำหรับอากาศเย็นและแสงจ้าจากฟ้าใสบนสีขาว ควรมาตอนเปิดหรือบ่ายแก่เพื่อหลบคลื่นรถบัสทัวร์ แสงกลางวันทั้งแยงตาและเจิดจ้าพอ ๆ กัน

ก่อนออกเดินทาง

ที่นี่เป็นศิลปะร่วมสมัยที่มีมารยาทของวัด ควรแต่งกายสุภาพ ทำตามป้ายเรื่องการถ่ายรูปด้านใน และคาดว่าจะเจอนั่งร้านสักที่ขณะที่กลุ่มอาคารยังโตขึ้น ฝูงคนมีอยู่ตลอด และค่าเข้าชาวต่างชาติเล็กน้อยก็เป็นธรรม

บริเวณใกล้เคียง

วัดสีน้ำเงินของเชียงราย บ้านดำ และหอนาฬิกาสีทองของเมือง