วัดพระสิงห์

วัดพระสิงห์ก่อตั้งในปี 1345 และเป็นวัดที่สำคัญที่สุดในเชียงใหม่ ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ พระพุทธรูปที่ต้นทางยังเป็นข้อถกเถียง มีวัดสามแห่งในประเทศไทยที่อ้างว่ามีองค์จริง และมีการแห่ไปทั่วเมืองในช่วงสงกรานต์ อาคารที่คุ้มค่าแก่การมาไม่ใช่วิหารสมัยใหม่หลังใหญ่ด้านหน้าแต่เป็นวิหารลายคำด้านหลัง วิหารไม้ล้านนาหลังเล็กของต้นศตวรรษที่ 19 ที่มีหน้าบันแกะสลักปิดทอง และข้างในมีจิตรกรรมฝาผนังคลุมผนังทั้งสองข้าง จิตรกรรมเหล่านั้นเขียนเรื่องสังข์ทองกับสุวรรณหงส์ และบังเอิญแสดงชีวิตประจำวันของล้านนาในยุคที่เขียน ทั้งเครื่องแต่งกาย บ้านเรือน ฉากตลาด กับอารมณ์ขันและรายละเอียดจำนวนมากที่จิตรกรรมศาสนาแบบเป็นทางการมักละไว้ มันเป็นจิตรกรรมล้านนาที่ดีที่สุดเท่าที่เหลืออยู่ ในพื้นที่ยังมีหอไตรบนฐานสูงที่ตกแต่งไว้และเจดีย์องค์ใหญ่

ประวัติ

พญาผายู กษัตริย์ราชวงศ์มังรายองค์ที่ห้าแห่งล้านนา ทรงสร้างวัดนี้ในปี 1345 เพื่อบรรจุอัฐิของพญาคำฟู พระราชบิดา และเดิมเรียกว่าวัดลีเชียงพระ ตามชื่อตลาดที่อยู่ด้านหน้า ในปี 1400 พญาแสนเมืองมาได้รับพระพุทธสิหิงค์จากเชียงรายและประดิษฐานไว้ที่นี่ พระเจ้ากาวิละเริ่มบูรณะวัดหลังปี 1782 และครูบาศรีวิชัยบูรณะวัดในต้นทศวรรษ 1920

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Wat Phra Singh”

ไฮไลต์

• วิหารลายคำ - วิหารไม้หลังเล็กที่มีจิตรกรรมล้านนาที่ดีที่สุด
• พระพุทธสิหิงค์ - พระพุทธรูปที่คนเคารพ แห่ในสงกรานต์
• หอไตร - ยกสูงบนฐานที่แกะสลักและตกแต่งไว้
• เจดีย์ - สถูปองค์ใหญ่ด้านหลังวิหาร

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ สงกรานต์ในเดือนเมษายนนำขบวนแห่องค์พระและฝูงคนมหาศาลมา ตอนเช้าเงียบที่สุด หนึ่งถึงสองชั่วโมงก็ครบ

ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

เก็บค่าเข้าเล็กน้อย จิตรกรรมอยู่ในวิหารที่แสงน้อยและการถ่ายรูปก็ถูกจำกัด แน่นมากด้วยกรุ๊ปทัวร์ตั้งแต่สายกลาง ๆ และมีการบังคับใช้ระเบียบการแต่งกายที่ทางเข้า

บริเวณใกล้เคียง

วัดเจดีย์หลวงอยู่ทางตะวันออก ส่วนถนนคนเดินวันอาทิตย์ผ่านหน้าวัด