วัดล้านขวด

วัดป่ามหาเจดีย์แก้ว ที่ทุกคนเรียกว่าวัดล้านขวด เริ่มขึ้นในปี 1984 เมื่อพระเริ่มเก็บขวดที่ถูกทิ้งจากรอบวัดและจากพื้นที่ใกล้เคียงเพื่อทำความสะอาดที่นั่น แล้วก็ตระหนักว่าขวดใช้เป็นวัสดุก่อสร้างได้ ชาวบ้านเริ่มนำมาให้มากขึ้น และตลอดทศวรรษที่ตามมา สำนักสงฆ์ก็สร้างแทบทุกอย่างในพื้นที่จากมัน ทั้งศาลาหลัก เจดีย์ เมรุ กุฏิพระ ถังน้ำ ห้องน้ำ และกำแพงเขต ฝังในคอนกรีตโดยหันก้นขวดออก ส่วนใหญ่เป็นขวดไฮเนเก้นสีเขียวและขวดช้างสีน้ำตาล โดยใช้ฝาขวดทำภาพโมเสกของพระพุทธเจ้า ว่ากันว่าจำนวนขวดผ่านหนึ่งล้านห้าแสนใบไปแล้ว ที่นี่เป็นโครงการรีไซเคิลของจริงที่ทำมานานมากกว่าจะเป็นงานติดตั้งทางศิลปะ และพระก็พูดตรง ๆ ถึงเหตุผลเชิงปฏิบัติ ขวดฟรี ทน ทำความสะอาดง่าย และให้แสงผ่าน

ประวัติ

พระสงฆ์เริ่มเก็บขวดในปี 1984 และการสร้างอาคารหลักของวัดใช้เวลาสองปี ภายในปี 2009 วัดมีอาคาร 20 หลัง และขวดเบียร์ไฮเนเก้นสีเขียวกับขวดเบียร์ช้างสีน้ำตาลกว่า 1.5 ล้านใบ โดยใช้ฝาขวดทำเป็นภาพโมเสก ในปี 2015 วัดนี้ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสิบตัวอย่างชั้นนำของสถาปัตยกรรมที่ยั่งยืน

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Wat Pa Maha Chedi Kaew”

มีอะไรบ้าง

• กำแพงขวด - แก้วสีเขียวและน้ำตาลที่ฝังในคอนกรีตทั่วอาคาร
• โมเสกฝาขวด - พระพุทธรูปที่ประกอบขึ้นจากฝา
• ทั้งพื้นที่ - ศาลา เจดีย์ เมรุ กุฏิ และกำแพง ล้วนสร้างแบบนี้
• ต้นทาง - การเก็บขยะในปี 1984 ที่กลายเป็นวิธีก่อสร้าง

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ แสงกลางวันที่จ้าทำให้แก้วดูดีที่สุด หนึ่งชั่วโมงก็ครบ ศรีสะเกษอยู่ห่างจากเส้นทางหลักมากและต้องมีรถ

ข้อควรรู้

ห่างไกล ต้องขับรถไกลจากทุกที่โดยแทบไม่มีอะไรอื่นใกล้เคียง ไม่เสียค่าเข้าแต่มีตู้บริจาค ไม่มีป้ายอธิบายภาษาอังกฤษ และที่นี่เป็นสำนักสงฆ์ที่ใช้งานจริง ระเบียบการแต่งกายและความสงบจึงใช้

บริเวณใกล้เคียง

อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหารและชายแดนกัมพูชาอยู่ทางใต้ ส่วนตัวเมืองศรีสะเกษอยู่ทางเหนือ