วัดไชยวัฒนาราม

สร้างในทศวรรษ 1630 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง วัดไชยวัฒนารามยืมผังเขาพระสุเมรุแบบขอมมาแล้วเปลี่ยนให้เป็นอะไรที่เป็นอยุธยาอย่างชัดเจน ปรางค์สูงองค์เดียวตั้งอยู่กลางฐานยกสูง ล้อมด้วยปรางค์เล็กสี่องค์และเมรุแปดหลังที่เชื่อมกันด้วยระเบียงคด ทั้งการจัดวางเป็นแบบจำลองของจักรวาลทางพุทธ แถวพระพุทธรูปนั่งเรียงรายตามระเบียง ส่วนใหญ่ไม่มีเศียร และปูนปั้นก็ยังเหลือเป็นหย่อมบนผนังเมรุ ทำเลริมแม่น้ำคืออีกครึ่งหนึ่งของเรื่อง กลุ่มอาคารหันหน้าสู่แม่น้ำเจ้าพระยา อิฐจึงรับแสงตะวันตกที่ต่ำโดยตรงและซากก็มักถูกถ่ายจากเรือ

ประวัติ

สมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงสร้างวัดนี้ในปี 1630 เป็นวัดแรกในรัชกาลของพระองค์ บนที่ที่พระราชมารดาเคยประทับ และปรางค์ประธานสูง 35 เมตร หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาในปี 1767 วัดถูกทิ้งร้าง และอิฐกับเศียรพระพุทธรูปถูกนำไป กรมศิลปากรเริ่มบูรณะในปี 1987 วัดเปิดให้ประชาชนเข้าชมในปี 1992 และน้ำท่วมในปี 2011 ทำให้วัดจมอยู่ใต้น้ำลึก 2 เมตร

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Wat Chaiwatthanaram”

จุดที่น่าสังเกต

• ปรางค์ประธาน - องค์ปรางค์ทรงฝักข้าวโพดบนฐานยกสูง
• วงเมรุ - แปดหลังที่เชื่อมด้วยระเบียงของพระพุทธรูปนั่ง
• ปูนปั้นที่เหลืออยู่ - ภาพพุทธประวัติที่ยังอ่านออกบนผนังบางส่วน
• หน้าแม่น้ำ - กลุ่มอาคารที่มองจากผืนน้ำ ดีที่สุดในช่วงท้ายวัน

ช่วงเวลาที่ควรไป

บ่ายแก่เข้าสู่พระอาทิตย์ตกคือช่วงที่อิฐซึ่งหันไปทางตะวันตกดูดีที่สุด และสถานที่ก็เปิดถึงตอนค่ำโดยมีการส่องไฟที่ปรางค์ พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์เป็นหน้าหนาว วันหยุดสุดสัปดาห์มีผู้มาเยือนคนไทยจำนวนมากที่เช่าชุดย้อนยุคมาถ่ายรูป ซึ่งควรรู้ไว้ก่อนจะมาถึงโดยคาดหวังความสงบ

ก่อนออกเดินทาง

ที่นี่เก็บค่าเข้าเต็มรูปแบบ กั้นเชือกไว้บางจุด และแน่นในชั่วโมงทอง โดยมีขาตั้งกล้องแย่งมุมเดียวกันอยู่สามมุม พระพุทธรูปแทบทุกองค์ในระเบียงไม่มีเศียร ซึ่งบางคนรู้สึกสะเทือนใจและบางคนก็รู้สึกแค่หดหู่ พื้นที่นี้อยู่ต่ำและน้ำท่วมในปีที่แย่ ร่มมีน้อยและฐานอิฐก็เก็บความร้อนไว้จนเลยสี่โมงไปมาก

บริเวณใกล้เคียง

วัดบนเกาะเมืองอยุธยาอยู่ข้ามแม่น้ำ ส่วนบางปะอินอยู่ทางใต้