อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง

ทุ่งแสลงหลวงครอบคลุมพื้นที่ราว 1260 ตารางกิโลเมตรคร่อมพิษณุโลกกับเพชรบูรณ์ และบุคลิกของมันก็ไม่ธรรมดาสำหรับเมืองไทย เป็นทุ่งหญ้าสะวันนาโล่งขนาดใหญ่ คำว่าทุ่งแปลว่าที่โล่ง แทรกด้วยดงสนสองใบและป่าดิบแล้ง คล้ายทุ่งหญ้าแอฟริกาหรือออสเตรเลียมากกว่าป่าทึบที่คนคาด ทุ่งหลักสองแห่งคือทุ่งแสลงหลวงและทุ่งโนนสนปูเต็มด้วยดอกไม้ป่าตั้งแต่ราวตุลาคมเข้าธันวาคมหลังฝน โดยมีดอกกระเจียวรวมอยู่ด้วย และนั่นคือช่วงที่ผู้มาเยือนส่วนใหญ่มา ช้าง กระทิง กวาง และชะนีอาศัยอยู่ในอุทยาน และมีโป่งพร้อมซุ้มบังไพร แก่งโสภา ชุดแก่งกว้างบนแม่น้ำเข็ก อยู่บนถนนสายหลักที่ขอบอุทยานและได้ผู้มาเยือนแบบผ่านทางมากกว่าพื้นที่ด้านใน สิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐาน ถนนเข้าไปในทุ่งขรุขระและบางเส้นต้องขออนุญาตหรือมีไกด์

ประวัติ

ทุ่งแสลงหลวงถูกเสนอให้เป็นอุทยานแห่งชาติในปี 1959 และประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งที่ 3 ของประเทศไทยในปี 1963 และประกาศใหม่เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 1975 ครอบคลุมพื้นที่ราว 1,262 ตารางกิโลเมตรในพิษณุโลกและเพชรบูรณ์

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Thung Salaeng Luang National Park”

จุดที่น่าสังเกต

• ทุ่งสะวันนา - ทุ่งหญ้าโล่งที่ไม่ธรรมดาสำหรับอุทยานแห่งชาติของไทย
• ฤดูดอกไม้ - ดอกไม้ป่าที่ปูเต็มทุ่งตั้งแต่ตุลาคมถึงธันวาคม
• ดงสน - สนสองใบที่ยืนอยู่เหนือหญ้า
• แก่งโสภา - แก่งบนแม่น้ำเข็กที่ขอบอุทยาน

ช่วงเวลาที่ควรไป

ตุลาคมถึงธันวาคมสำหรับทุ่งที่ออกดอก ซึ่งเป็นเหตุผลในการจับเวลามาเยือน หน้าหนาวโดยรวมดีสำหรับอากาศ ถนนด้านในขรุขระและบางเส้นต้องมีไกด์หรือขออนุญาต

ก่อนออกเดินทาง

ทุ่งด้านในต้องออกแรงกว่าจะไปถึง ทั้งถนนขรุขระและบางครั้งต้องมีไกด์ การดูสัตว์ป่าต้องใช้ซุ้มบังไพรและความอดทน ผู้มาเยือนแบบผ่านทางส่วนใหญ่เห็นแค่แก่งริมถนน และสิ่งอำนวยความสะดวกก็พื้นฐาน

บริเวณใกล้เคียง

น้ำหนาวอยู่ทางตะวันออก ส่วนภูหินร่องกล้าอยู่ทางเหนือและพิษณุโลกอยู่ทางตะวันตก