ภูเขาหญ้า

ภูเขาหญ้าหมายถึงภูเขาที่มีแต่หญ้า ซึ่งยังเรียกว่าเขาหัวล้าน และความแปลกก็ตรงนั้นพอดี ในระนอง หนึ่งในจังหวัดที่ฝนตกชุกที่สุดของประเทศไทย ซึ่งทุกอย่างเป็นป่าดิบ กลับมีแนวเนินมนสามสี่ลูกห่างจากตัวเมืองระนองไปทางใต้ราว 12 กิโลเมตรที่มีแต่หญ้าและไม่มีต้นไม้เลย ผลที่เห็นคือโดมสีเขียวเรียบที่ดูเหมือนย้ายมาจากที่อื่นโดยสิ้นเชิง เดินขึ้นได้ในเวลาสั้น ๆ จากถนนพร้อมวิวเหนือป่าโดยรอบและไปทางชายฝั่งอันดามัน หญ้าเขียวตลอดหน้าฝนตั้งแต่ราวเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม ซึ่งเป็นช่วงที่ระนองฝนหนักที่สุดด้วย การแลกจึงเป็นเนินเขียวท่ามกลางฝนกับเนินที่น้ำตาลกว่าในอากาศดี บนเนินไม่มีร่มเลยและร้อนตั้งแต่สายกลาง ๆ

ความเป็นมา

ภูเขาหญ้า หรือเขาหัวล้าน เป็นแนวเนิน 3 ถึง 4 ลูกที่ทอดต่อกันจากเหนือลงใต้ บริเวณชานเมืองระนอง ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ราว 12 กิโลเมตร และนับเป็นจุดหมายสำคัญของจังหวัด บนเนินไม่มีต้นไม้เลย มีแต่หญ้า จึงได้ชื่อทั้งสองชื่อนี้ ในฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม หญ้าจะเขียวคลุมทั้งแนว และหลังฝนตกอาจมีหมอกปกคลุม ส่วนในหน้าแล้ง ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน หญ้าจะแห้งและกลายเป็นสีน้ำตาล

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Phu Khao Ya”

จุดที่น่าสังเกต

• เนินหญ้าโล่ง - โดมเขียวเรียบที่ไม่มีต้นไม้ ในจังหวัดที่เป็นป่าดิบ
• สีที่เปลี่ยนไป - เขียวตั้งแต่พฤษภาคมถึงตุลาคม น้ำตาลตั้งแต่พฤศจิกายนถึงเมษายน
• วิว - เหนือป่าโดยรอบไปทางชายฝั่งอันดามัน
• การเดินขึ้นสั้น ๆ - ไม่กี่นาทีจากริมถนน

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤษภาคมถึงตุลาคมสำหรับหญ้าที่เขียวที่สุด ซึ่งเป็นช่วงฝนหนักที่สุดของระนองด้วย และพฤศจิกายนถึงเมษายนสำหรับอากาศที่แห้งที่สุดกับเนินที่น้ำตาลกว่า ควรไปช่วงเช้าหรือเย็นเพราะไม่มีร่ม

ก่อนออกเดินทาง

ที่เล็ก หนึ่งชั่วโมงก็ครอบคลุม ไม่มีร่มเลยและร้อนหลังสายกลาง ๆ ฤดูเขียวคือฤดูฝน การแลกจึงเป็นเรื่องจริง และสิ่งอำนวยความสะดวกมีน้อยมาก

บริเวณใกล้เคียง

ตัวเมืองระนองและบ่อน้ำร้อนรักษะวารินอยู่ทางเหนือ ส่วนเกาะพยามอยู่นอกฝั่ง