ภูชี้ฟ้า

ภูชี้ฟ้าเป็นสันเขาที่ปกคลุมด้วยหญ้าทางตะวันออกสุดของจังหวัดเชียงราย จบลงด้วยหน้าผาเหนือหุบเขากว้าง สิ่งที่ดึงคนมาคือปรากฏการณ์เดียวที่พึ่งพาได้ ในเช้าที่หนาวและใสของหน้าแล้ง หุบเขาจะเต็มไปด้วยชั้นเมฆแบนและดวงอาทิตย์ก็ขึ้นมาจากมัน จากลานจอดรถเป็นการปีนสั้น ๆ ชันพอในช่วงท้ายที่จะทำให้คนหอบในอากาศหนาว เกสต์เฮาส์เล็กและลานกางเต็นท์เรียงกันอยู่ตามถนนด้านล่าง ส่วนใหญ่สร้างขึ้นรอบชั่วโมงเดียวของวันนี้ และเนินด้านหลังก็ปลูกชากับกะหล่ำปลี

ประวัติ

ภูชี้ฟ้าเป็นส่วนหนึ่งของเทือกดอยผาหม่นบนชายแดนลาว และชื่อมาจากสันเขาที่ชี้ขึ้นฟ้า เชื่อกันว่าในอดีตเคยเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวอาข่าหรือชาวม้ง

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Phu Chi Fa”

จุดที่น่าสังเกต

• ขอบหน้าผายามรุ่งสาง - เมฆที่เต็มหุบด้านล่างสันหญ้า
• การเดินบนสัน - ทุ่งหญ้าโล่งตามแนวยอด ที่ว่างเปล่าเมื่อแดดขึ้นแล้ว
• นางพญาเสือโคร่ง - ดอกสีชมพูตามถนนขาขึ้นในเดือนที่อากาศเย็น
• ภูชี้ดาว - สันทุ่งหญ้าที่เงียบกว่าใกล้กันซึ่งให้วิวทะเลหมอกแบบเดียวกัน

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์คือฤดู นอกช่วงนั้นหุบมักโล่งและไม่มีทะเลหมอกให้ดู ควรออกจากที่พักราวตี 5 เพื่อให้อยู่บนหน้าผาก่อนแสงแรก และควรคาดว่าอากาศบนสันจะใกล้จุดเยือกแข็งในเดือนธันวาคมและมกราคม เมฆขึ้นกับอากาศล้วน ๆ และไม่เคยรับประกันในเช้าใดเช้าหนึ่ง

ข้อควรรู้

ถนนช่วงสุดท้ายแคบ ชัน และไม่น่าอภิรมย์ในความมืด ในเช้าที่คนเยอะจะมีคนหลายร้อยยืนบนยอดผาเล็ก ๆ พร้อมขาตั้งกล้อง และที่ดี ๆ ก็ถูกจับจองไปตั้งแต่ชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ขึ้น บางช่วงของขอบไม่มีราวกัน และถ้าเมฆไม่ก่อตัว คุณก็ขับรถมาไกลและปีนขึ้นมาในความหนาวเพื่อวิวธรรมดา

บริเวณใกล้เคียง

ภูชี้ดาว หุบเมืองเทิง และถนนกลับเข้าตัวเมืองเชียงราย