เนินมะปราง

อำเภอเนินมะปรางทางตะวันออกเฉียงใต้ของพิษณุโลกมีกลุ่มเขาหินปูนโดดที่ผุดขึ้นอย่างฉับพลันจากทุ่งนาราบ และการเดินที่ทำให้ที่นี่เป็นที่รู้จักคือการเดินไปตามสันของลูกหนึ่ง สันแคบที่พื้นดินทิ้งดิ่งทั้งสองข้างและมีนาข้าวแผ่อยู่ด้านล่าง ซึ่งการประชาสัมพันธ์ของท้องถิ่นเรียกว่าสันหลังมังกร การปีนจากบ้านมุงใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมงบนทางขรุขระที่มีช่วงต้องปีนหินและมีเชือกยึดในบางจุด และคนส่วนใหญ่ออกก่อนฟ้าสางเพื่อให้ทันพระอาทิตย์ขึ้นบนสันและเลี่ยงความร้อนซึ่งมาเร็วและหนัก มีคนนำทางในพื้นที่และคุ้มที่จะใช้ เพราะเส้นทางไม่ชัด หินปูนกลุ่มเดียวกันยังมีถ้ำในบริเวณนี้ สันเขาโล่งจริงและมีที่ตกที่ไม่มีรั้ว หินปูนคมและบาดมือ และไม่ใช่การเดินสำหรับคนที่ทรงตัวไม่ดีหรือกลัวความสูง

ประวัติ

เนินมะปราง อำเภอที่อยู่ใต้สุดของพิษณุโลก ได้แยกออกจากอำเภอวังทองเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 6 กันยายน 1976 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1983

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Noen Maprang district”

จุดที่น่าสังเกต

• การเดินบนสัน - สันหินปูนแคบเหนือที่ราบนาข้าว
• เขาหินปูน - เขาโดดที่ตั้งขึ้นตรง ๆ จากพื้นนา
• รุ่งสาง - เหตุผลที่คนส่วนใหญ่ปีนก่อนแสงแรก
• ถ้ำ - หินปูนรูปแบบอื่นในอำเภอเดียวกัน

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ และก่อนฟ้าสาง เพราะความร้อนช่วงสายทรมานและแสงก็แย่กว่า ควรใช้คนนำทางในพื้นที่เพราะเส้นทางไม่มีเครื่องหมายในบางช่วง

ก่อนออกเดินทาง

ชันและขรุขระ มีช่วงต้องใช้เชือกและมีที่ตกที่ไม่มีรั้วทั้งสองข้างของสัน หินปูนคมบาดมือ ไม่เหมาะกับคนที่อึดอัดกับความสูง และมีร่มเงาน้อยเมื่อแดดขึ้นแล้ว

บริเวณใกล้เคียง

พิษณุโลกอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนทุ่งแสลงหลวงอยู่ทางตะวันออก