เกาะพระทอง

เกาะพระทองแปลกสำหรับเกาะไทยตรงที่ราบเกือบทั้งเกาะ และตรงสิ่งที่ปกคลุมอยู่ พื้นที่กว้างของทุ่งหญ้าสะวันนาโล่งที่มีต้นไม้กระจาย ขึ้นบนดินทรายที่ธาตุอาหารต่ำ ซึ่งไม่เหมือนเกาะที่มีป่าที่อื่นเลยและรองรับกลุ่มนกที่ต่างออกไป หาดยาวที่ว่างเปล่าทอดอยู่ทางฝั่งตะวันตก สึนามิปี 2004 ซัดเกาะนี้อย่างหนัก ทำลายหมู่บ้าน และประชากรก็ไม่เคยกลับมาเท่าเดิม ปัจจุบันสองหมู่บ้านคือท่าแป๊ะโย้ยและทุ่งดาบมีคนไม่ถึงสามร้อยคน ทั้งชาวมอแกนและคนไทย เกาะมีพื้นที่ราว 88 ตารางกิโลเมตร และแยกจากแผ่นดินใหญ่ด้วยร่องน้ำลึกราวเจ็ดเมตร ตอนนี้มีรีสอร์ตเล็กและโฮมสเตย์ไม่กี่แห่ง หมู่บ้านหนึ่ง และแทบไม่มีอย่างอื่น ไม่มีตู้เอทีเอ็ม ไฟฟ้าจำกัด และเรือเป็นแบบไม่เป็นทางการและขึ้นกับอากาศ ทุ่งหญ้าถูกไฟไหม้ในหน้าแล้ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศของมัน ผู้มาเยือนมาเพื่อความว่างเปล่ามากกว่าสิ่งอำนวยความสะดวก และเกาะให้สิ่งนั้นเท่านั้น

ความเป็นมา

เกาะพระทองเป็นเกาะพื้นที่ 88 ตารางกิโลเมตรในจังหวัดพังงา ภาคใต้ของประเทศไทย ริมทะเลอันดามัน แยกจากแผ่นดินใหญ่ด้วยร่องน้ำลึกเจ็ดเมตร เมืองที่ใกล้ที่สุดคือคุระบุรี อยู่ห่างไปทางตะวันออกราว 10 กิโลเมตร เกาะนี้เป็นเกาะกลางของสามเกาะที่เรียงกัน โดยมีเกาะระอยู่ทางเหนือและเกาะคอเขาอยู่ทางใต้ พื้นที่ส่วนใหญ่ราบ มีทุ่งหญ้าสะวันนากว้างใหญ่อยู่ด้านใน และมีหาดที่ทิวปาล์มเรียงรายยาวกว่าแปดกิโลเมตรริมทะเลอันดามัน และอีกกว่า 6 กิโลเมตรริมอ่าวที่มีเกาะเล็ก ๆ หมู่บ้านชาวประมง Thapayoi ซึ่งมีโรงเรียนและสถานีอนามัย ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออก และทุ่งดาบอยู่ที่ปลายด้านตะวันออกเฉียงใต้ เกาะนี้อยู่ในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระ-เกาะพระทอง ซึ่งจัดตั้งขึ้นในปี 2001

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Ko Phra Thong”

ไฮไลต์

• ทุ่งสะวันนา - ทุ่งหญ้าโล่งที่มีต้นไม้กระจายบนดินทราย
• หาดที่ว่างเปล่า - แนวยาวทางฝั่งตะวันตกที่ไม่มีใครอยู่
• สิ่งที่ตามมาจากสึนามิ - ประชากรและหมู่บ้านที่ไม่เคยกลับมาเต็มที่
• นก - ชนิดที่ผูกกับถิ่นทุ่งหญ้ามากกว่าป่า

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงเมษายน เรือไม่แน่นอนหรือหยุดในหน้ามรสุม รีสอร์ตจัดเรือรับส่งให้ การมาเองลำบาก

ข้อควรรู้

ไม่มีตู้เอทีเอ็ม ไฟฟ้าจำกัด และแทบไม่มีบริการใด ๆ จึงควรพกเงินสดและของจำเป็น การเข้าถึงทางเรือไม่เป็นทางการและขึ้นกับอากาศ มีอะไรให้ทำน้อยมาก ซึ่งเป็นเสน่ห์หรือปัญหาแล้วแต่คน และมีไฟไหม้ทุ่งหญ้าในหน้าแล้ง

บริเวณใกล้เคียง

คุระบุรีเป็นท่าเรือฝั่งแผ่นดิน ส่วนหมู่เกาะสุรินทร์อยู่นอกฝั่งทางตะวันตก