อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน

แก่งกระจานครอบคลุมผืนใหญ่ของเทือกตะนาวศรีทางตะวันตกของเพชรบุรี ป่าที่ทอดต่อเนื่องข้ามสันเขาแล้วสันเขาเล่า และส่วนใหญ่ไม่เปิดให้ผู้มาเยือนเข้าเลย สิ่งที่คนใช้คือทางขรุขระเส้นเดียวที่ไต่จากอ่างเก็บน้ำขึ้นไปยังค่ายบ้านกร่างและพะเนินทุ่ง และความน่าสนใจอยู่บนถนนเส้นนั้น นกเงือกบินข้ามที่ระดับเรือนยอดในช่วงเช้าและเย็น ชะนีร้องจากไหล่เขาด้านล่าง ผีเสื้อลงกินเกลือแร่บนกรวดเปียกที่จุดข้ามลำธาร และเมฆที่เต็มหุบใต้ค่ายบนตอนรุ่งสาง ช้างใช้ทางเส้นเดียวกัน ซึ่งเป็นเหตุให้การจราจรวิ่งเป็นช่วงเวลาทางเดียว เสือมีอยู่และแทบไม่มีใครได้เห็น

ประวัติ

พื้นที่นี้เป็นเขตสงวนในปี 1964 และเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 1981 ได้เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งที่ 28 ของประเทศไทย ครอบคลุมพื้นที่ราว 2,478 ตารางกิโลเมตร ในเดือนธันวาคม 1984 ได้ขยายเพิ่มราว 437 ตารางกิโลเมตรตามแนวเขตระหว่างเพชรบุรีกับประจวบคีรีขันธ์ และยังเป็นอุทยานมรดกแห่งอาเซียน ประเทศไทยเสนอชื่อกลุ่มป่าแก่งกระจานเป็นมรดกโลกครั้งแรกในปี 2011 และเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2021 กลุ่มป่านี้ได้รับการขึ้นทะเบียน

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Kaeng Krachan National Park”

มีอะไรบ้าง

• รุ่งสางที่พะเนินทุ่ง - เมฆที่นอนอยู่ในหุบใต้ค่ายบน
• จุดข้ามลำธาร - ผีเสื้อที่ลงรวมกันบนกรวดเปียกใกล้บ้านกร่าง
• นกเงือก - หลายชนิดที่บินข้ามถนนเหนือเรือนยอดในชั่วโมงแรกและชั่วโมงสุดท้าย
• ทางขึ้นทางเดียว - ทางภูเขาขรุขระที่วิ่งเป็นช่วงเวลาเพื่อไม่ให้รถสวนกัน

ช่วงเวลาที่ควรไป

อุทยานมักปิดในเดือนฝนและเปิดอีกครั้งราวเดือนพฤศจิกายน และหน้าแล้งไปจนถึงเมษายนคือช่วงที่ทางขึ้นข้างบนขับได้ เมฆใต้พะเนินทุ่งเป็นเรื่องของหน้าหนาว ดีที่สุดในเดือนธันวาคมและมกราคม และการจะได้เห็นหมายถึงการนอนที่ค่าย ควรจองที่พักล่วงหน้าเพราะค่ายทั้งสองแห่งเล็ก

ข้อควรรู้

ทางขรุขระ ฝุ่น และช้า และการเอารถทั่วไปขึ้นไปเป็นความคิดที่ไม่ดี สิ่งอำนวยความสะดวกที่ค่ายเป็นแบบพื้นฐาน หนาวตอนกลางคืน และมักเต็มในวันหยุดสุดสัปดาห์ การเห็นสัตว์เป็นเรื่องของโชค หลายคนขับถนนเส้นนี้สองวันแล้วกลับไปพร้อมค่างกับอะไรอีกไม่มาก ทากออกหลังฝน

บริเวณใกล้เคียง

ตัวเมืองเพชรบุรีและชายฝั่งอ่าวไทยที่ชะอำอยู่ห่างออกไปหนึ่งถึงสองชั่วโมง