สถานีรถไฟหัวลำโพง

หัวลำโพงเปิดในปี 1916 ออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาลี มาริโอ ตามัญโญ และอันนิบาเล ริกอตติ คู่เดียวกับที่อยู่เบื้องหลังอาคารสาธารณะสมัยรัชกาลที่ห้าและหกอีกหลายหลังในกรุงเทพ เป็นแบบนีโอเรอเนซองส์ที่มีโครงโค้งขนาดใหญ่คลุมชานชาลาและกระจกสีที่ปลายด้านหนึ่ง เป็นเวลาหนึ่งศตวรรษที่นี่คือสถานีปลายทางหลักของประเทศไทยและเป็นจุดออกเดินทางไปภาคเหนือ อีสาน และใต้ ในเดือนมกราคมปี 2023 ขบวนทางไกลย้ายไปยังสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์แห่งใหม่ที่บางซื่อ และหัวลำโพงเหลือเพียงขบวนชานเมืองและระยะสั้นจำนวนน้อย แผนสำหรับอาคารนี้เคยรวมถึงพิพิธภัณฑ์และการพัฒนาเชิงพาณิชย์ และการใช้งานในอนาคตยังถูกถกเถียงในที่สาธารณะ สิ่งที่เหลืออยู่คือโถง โครงโค้ง นาฬิกา ชานชาลา และบรรยากาศที่เงียบกว่าสถานีปลายทางที่แน่นขนัดในอดีตมาก

ประวัติ

การก่อสร้างเริ่มในปี 1910 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสถานีเปิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 1916 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้านหน้าออกแบบโดย Mario Tamagno ผู้เกิดที่ตูริน การขนส่งสินค้าย้ายไปที่ย่านพหลโยธินในปี 1960 และในปี 2004 มีทางเดินใต้ดินเชื่อมสถานีกับรถไฟฟ้าใต้ดิน

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Hua Lamphong railway station”

ไฮไลต์

• โครงโค้ง - โรงคลุมชานชาลาจากปี 1916
• งานออกแบบอิตาลี - หน้าอาคารแบบนีโอเรอเนซองส์ของตามัญโญและริกอตติ
• บริการที่ลดลง - เหลือเพียงขบวนธรรมดาและชานเมืองตั้งแต่การย้ายในปี 2023
• โถงผู้โดยสาร - โถง นาฬิกา และกระจกสี ที่เดินเข้าไปดูได้

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ ช่วงเช้าให้แสงที่ดีที่สุดผ่านโครงโค้ง หนึ่งชั่วโมงพอสำหรับที่นี่ และสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินอยู่ด้านล่างพอดี

ก่อนออกเดินทาง

ขบวนทางไกลย้ายออกไปในเดือนมกราคมปี 2023 ที่นี่จึงเงียบกว่าภาพถ่ายก่อนหน้านั้นมาก และไม่ใช่ที่ที่จะขึ้นรถไฟไปเหนือหรือใต้ การใช้งานในอนาคตยังไม่ได้ข้อสรุปและบางส่วนอาจปิดเพื่อทำงาน

บริเวณใกล้เคียง

เยาวราชและวัดไตรมิตรอยู่ห่างไปทางตะวันตกเดินไม่ไกล ส่วนรถไฟฟ้าใต้ดินเชื่อมไปยังส่วนอื่นของเมือง