ดอนหอยหลอด

ดอนหอยหลอดเป็นสันดอนตะกอนจากแม่น้ำและทะเล กว้างราว 3 กิโลเมตร ยาวราว 5 กิโลเมตร ที่ปากแม่น้ำแม่กลอง ก่อตัวขึ้นตรงที่น้ำจืดกับน้ำเค็มมาบรรจบกัน และเป็นหนึ่งในไม่กี่ที่ในประเทศไทยที่ภูมิลักษณ์แบบนี้เกิดขึ้นในขนาดใหญ่ ชื่อมาจากหอยหลอด หอยที่ฝังตัวอยู่ในเลนตรงนั้น ซึ่งพบเฉพาะในอ่าวไทยตอนบนและมีประชากรมากที่สุดที่นี่ การเก็บทำด้วยมือตอนน้ำลง คนงมเดินบนหาดเลนแล้วหยอดปูนขาวลงในรูหายใจของหอย ซึ่งทำให้หอยพุ่งขึ้นมาแล้วจับได้ ผู้มาเยือนเดินบนหาดเลนที่โผล่ตอนน้ำลงหรือลงเรือออกไปตอนน้ำขึ้นก็ได้ ตามชายฝั่งมีแถวร้านอาหารทะเลที่สร้างยื่นเหนือน้ำ และหอยหลอดที่ปรุงหลายแบบคือเหตุผลที่คนไทยส่วนใหญ่มา ที่นี่ขึ้นทะเบียนแรมซาร์ตั้งแต่ปี 2001 ทุกอย่างขึ้นกับน้ำ ตอนน้ำขึ้นหาดเลนอยู่ใต้ทะเลและไม่มีอะไรให้เดิน

ความเป็นมา

ดอนหอยหลอดเป็นสันดอนทรายในตำบลบางจะเกร็ง นอกชายฝั่งสมุทรสงครามที่ปลายด้านตะวันตกเฉียงเหนือของอ่าวกรุงเทพ ตะกอนจากแม่น้ำแม่กลองรวมกับตะกอนจากทะเลก่อตัวเป็นหาดโคลน ซึ่งเป็นแหล่งอาศัยของหอยหลอด (Solen regularis) หอยรูปร่างเป็นหลอด บันทึกจากหาดโคลนและป่าชายเลนชายฝั่งที่อยู่ติดกันระบุนก 18 ชนิดและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง 42 ชนิด เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2001 ที่นี่ได้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ลำดับที่ 1099 ใกล้กันมีศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ซึ่งเป็นที่เคารพนับถืออย่างมาก และดึงดูดผู้มาเยือนชาวไทย

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Don Hoi Lot”

จุดที่น่าสังเกต

• สันดอน - หาดตะกอนยาวหลายกิโลเมตรที่ปากแม่น้ำ
• การงมหอย - การหยอดปูนขาวลงรูหายใจเพื่อไล่หอยขึ้นมา
• ร้านบนเสาเข็ม - อาหารทะเลที่เสิร์ฟเหนือน้ำตลอดแนวชายฝั่ง
• พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ - สถานะคุ้มครองของปากแม่น้ำและนกที่นี่

ช่วงเวลาที่ควรไป

มีนาคมถึงพฤษภาคมให้น้ำลงต่ำที่สุดและหาดเลนโผล่มากที่สุด ควรตรวจเวลาน้ำก่อนไป เพราะตอนน้ำขึ้นไม่มีอะไรให้ดู วันหยุดสุดสัปดาห์มีคนไทยจากกรุงเทพมาเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับ

ก่อนออกเดินทาง

ขึ้นกับน้ำล้วน ๆ มาถึงตอนน้ำขึ้นก็เท่ากับเสียเที่ยว หาดเลนร้อน โล่ง และเดินลำบากเพราะเป็นโคลน สิ่งอำนวยความสะดวกมีแค่ร้านอาหารและแทบไม่มีอย่างอื่น

บริเวณใกล้เคียง

ตลาดน้ำอัมพวาอยู่ใกล้ ส่วนตลาดร่มหุบแม่กลองขับรถไปไม่ไกล