Stare Miasto w Zamościu

Zamość zbudowano od zera po 1580 roku dla kanclerza Jana Zamoyskiego według projektu padewskiego architekta Bernarda Morando, który wykreślił ulice, rynek, kościół i mury jako jedno dzieło. Rynek Wielki ma sto metrów w każdym boku, zamknięty z czterech stron podcieniowymi kamienicami kupieckimi i spięty ratuszem, którego dwubiegowe schody rozchodzą się wachlarzem na bruk. Dwa mniejsze rynki, Solny i Wodny, przejmowały handel codzienny. Kupcy ormiańscy zbudowali najbogaciej rzeźbione kamienice po stronie północnej. Sporo z pierścienia bastionów, bram i kazamat się zachowało, a po odcinkach da się przejść.

Na co zwrócić uwagę

• Rynek Wielki - sto metrów w kwadracie, podcienia ze wszystkich czterech stron i wachlarzowe schody ratusza.
• Kamienice ormiańskie - rzeźbione i malowane fasady po północnej stronie rynku.
• Kolegiata - renesansowy kościół Moranda z kaplicą Zamoyskich i dzwonnicą do wejścia.
• Wały - zachowane bastiony, Stara Brama Lubelska i przechodni odcinek kazamat.

Kiedy jechać

Maj-wrzesień to pewne okno, a rynek najlepiej wypada wczesnym wieczorem, kiedy podcienia wchodzą w cień, a światło zostaje na ratuszu. Lipiec i sierpień przynoszą teatr plenerowy i koncerty na bruku. Zima jest cicha i zimna, kilka muzeów ma skrócone godziny, a część jest zamknięta w ogóle.

Warto wiedzieć

Zamość leży daleko od głównych tras, więc dojazd oznacza autobus albo powolny pociąg, a nie szybki skok. Za świeżą farbą kilka podcieniowych kamienic jest łatanych i zaniedbanych. Muzea są małe i wcześnie zamykają, większość w poniedziałki. W deszczowy dzień powszedni poza sezonem wielki rynek sprawia wrażenie raczej pustego niż nastrojowego.

W okolicy

Bukowe wzgórza Roztoczańskiego Parku Narodowego zaczynają się jakieś pół godziny na południe.