Muzeum POLIN
Muzeum tysiąca lat życia żydowskiego w Polsce, opowiedzianego przez osiem galerii i odtworzony malowany strop synagogi, w Warszawie.
Ilustracja wygenerowana przez AI
Przez większą część tysiąclecia Polska miała największą społeczność żydowską na świecie, a POLIN zbudowano po to, żeby opowiedzieć całą tę rozpiętość, a nie jej koniec. Wystawa stała biegnie przez osiem galerii, od pierwszych średniowiecznych kupców po miasta lat dwudziestych i trzydziestych, a jej sercem jest pełna rekonstrukcja malowanego drewnianego stropu i bimy siedemnastowiecznej drewnianej synagogi z Gwoźdźca, odtworzonych ręcznie epokowymi narzędziami i pigmentami. Sam budynek, ukończony w 2013 roku przez fińskich architektów Lahdelmę i Mahlamäkiego, jest surowym szklanym pudłem rozciętym zakrzywionym kanionem holu.
Historia
Pomysł muzeum wyszedł od Stowarzyszenia Żydowskiego Instytutu Historycznego w Polsce w 1995 roku, gdy miasto przydzieliło grunt na Muranowie, dawnej żydowskiej dzielnicy Warszawy. Fińscy architekci Rainer Mahlamäki i Ilmari Lahdelma wygrali konkurs na projekt 30 czerwca 2005 roku, budowę rozpoczęto 30 czerwca 2009 roku, budynek otwarto 19 kwietnia 2013 roku, a wystawę stałą 28 października 2014 roku, a w 2016 roku muzeum otrzymało Europejską Nagrodę Muzealną Roku.
Źródło: angielska Wikipedia, „POLIN Museum of the History of Polish Jews”
Co tam jest
- Strop z Gwoźdźca - strop drewnianej synagogi odtworzony ręcznie, malowany epokowymi pigmentami.
- Osiem galerii wystawy stałej - tysiąc lat, od średniowiecznych kupców po dwudziesty wiek.
- Galeria Miasteczko - odtworzona ulica i targ siedemnastego wieku.
- Budynek - szklana bryła przecięta zakrzywionym, kanionowym holem.
Kiedy jechać
Cały rok; jest w całości pod dachem i sprawdza się jako kotwica na deszczowy dzień. Zarezerwuj co najmniej dwie godziny, trzy, jeśli czytasz, a nie przebiegasz wzrokiem. Latem i w weekendy rezerwuj online, bo wejścia na godziny się wyprzedają. Czwartkowe wieczory są zwykle najspokojniejsze.
Zanim pojedziesz
Wystawa stała jest bardzo duża i mocno tekstowa, a zwiedzającym regularnie kończą się siły przed ostatnimi galeriami - zacznij od tego końca, który jest dla ciebie ważniejszy. Audioprzewodnik jest niemal niezbędny. Późniejsze części dotyczą bolesnej historii i nie nadają się dla małych dzieci. Otaczająca dzielnica to osiedla z połowy XX wieku i niewiele tam do oglądania.
W okolicy
Warszawska starówka jest piętnaście minut tramwajem; bulwary wiślane za nią.
Godziny otwarcia, ceny biletów i sezonowe zamknięcia się zmieniają - sprawdź u źródła przed wyjazdem: strona oficjalna.
