Nikiszowiec

Nikiszowiec budowano od 1908 roku dla robotników spółki górniczej Giesche według projektu kuzynów Emila i Georga Zillmannów i zaprojektowano go jako kompletne osiedle, a nie rzędy domów: dziewięć trzykondygnacyjnych bloków z czerwonej cegły, każdy zamykający dziedziniec, połączonych przejazdami, z kościołem, szkołą, sklepami, pralnią, łaźnią i biurami spółki wpisanymi w plan. Cegła jest układana we wzory, obramienia okien różnią się od bloku do bloku, a całość jest spójna w sposób, w jaki mieszkalnictwo przemysłowe tej epoki zwykle nie jest. Przez cały czas pozostał mieszkalny i wciąż się w nim mieszka, głównie rodziny z górniczymi korzeniami, i dlatego nie sprawia wrażenia muzeum. Mieści się tu część oddziału etnograficznego Muzeum Śląskiego, a w tej dzielnicy pracowali malarz Erwin Sówka i janowska grupa malarstwa naiwnego. Od 2011 roku jest Pomnikiem Historii.

Co naprawdę zobaczysz

• Dziewięć połączonych bloków z cegły - dziedzińce spięte przejazdami, budowane od 1908 roku.
• Kompletne osiedle - kościół, szkoła, sklepy, pralnia i łaźnia w planie.
• Cegła układana we wzory - obramienia okien i detal zmieniające się blok po bloku.
• Wciąż zamieszkane - działająca dzielnica mieszkalna, a nie zachowana dekoracja.

Kiedy jechać

Kwiecień-październik. Pół dnia.

Szczere oczekiwania

Ludzie tu mieszkają - dziedzińce są prywatne, a fotografowanie wymaga taktu. Poza kilkoma kawiarniami i oddziałem muzeum nie ma tu infrastruktury turystycznej. Otaczająca dzielnica to zwyczajne poprzemysłowe Katowice.

W okolicy

Giszowiec, osiedle-ogród tych samych architektów, leży tuż obok.