Zamek Książ

Książ stoi na skalnym ostrogu nad wąwozem Pełcznicy, rozrósł się przez siedem stuleci ze średniowiecznej warowni w rozległą rezydencję rodziny Hochbergów i jest dziś trzecim co do wielkości zamkiem w kraju. Barokowa Sala Maksymiliana z lustrami i marmurem jest popisowym punktem wnętrz, choć wiele pomieszczeń ogołocono i nigdy w pełni nie umeblowano z powrotem. Na zewnątrz dwanaście tarasów ogrodów regularnych schodzi zboczem w stronę drzew, najlepiej widocznych z drugiej strony wąwozu. Pod wzgórzem biegną tunele rozpoczęte w latach czterdziestych i pozostawione nieukończone; wyznaczony odcinek pokazuje się na osobnej trasie podziemnej.

Historia

Wcześniejsze umocnienia zniszczyły tu w 1263 roku czeskie wojska króla Przemysła Ottokara II, a książę świdnicko-jaworski Bolko I Surowy zbudował w latach 1288-1292 nowy zamek i uczynił go swoją siedzibą. Po bezpotomnej śmierci Bolka II w 1368 roku dobra przeszły na Wacława IV, króla Czech, a zamek wielokrotnie zmieniał właścicieli, aż w 1509 roku wzgórze zamkowe otrzymał Konrad I von Hochberg; od połowy XVI wieku zamek przebudowywano w okazałym stylu renesansowym.

Źródło: angielska Wikipedia, „Książ Castle”

Co tam jest

• Sala Maksymiliana - barokowa sala reprezentacyjna z lustrami, marmurem i malowanym plafonem.
• Tarasy - dwanaście poziomów ogrodu regularnego opadających zboczem pod murami.
• Trasa podziemna - oświetlony odcinek nieukończonych tuneli wykutych pod skałą.
• Widok ze ścieżki w wąwozie - cały zamek ponad drzewami z przeciwległego brzegu.

Kiedy jechać

Maj-wrzesień dla tarasów, z różami w najlepszej formie w czerwcu i lipcu. Trasa podziemna działa na wyznaczone wejścia z przewodnikiem i ograniczoną liczbą miejsc, więc rezerwuj ją najpierw. Weekendy ściągają duże rodzinne tłumy. Zimą godziny są krótsze, a ogrody nagie, choć zwiedzanie wnętrz nadal się odbywa.

Praktyczne uwagi

Wiele wnętrz jest pustych albo skromnie umeblowanych, a wizyta to bardziej korytarze i widoki niż meble. Bilety sprzedaje się jako kilka osobnych tras, a łączny koszt szybko rośnie. Odcinek podziemny jest zimny, wilgotny i nie dla osób źle znoszących ciasne przestrzenie. Sam Wałbrzych jest zużytym miastem poprzemysłowym, w którym niewiele cię zatrzyma.

W okolicy

Palmiarnia w Lubiechowie, Góry Sowie i Kościół Pokoju w Świdnicy.